تأثیر سازه دولت- ملت مدرن بر گسست اجتماعیِ غرب در مواجهه با کرونا
نویسندگان
1 مدیر گروه مطالعات انقلاب اسلامی دانشگاه جامع امام حسین (ع)
2 استادیار دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام
doi
10.30465/cps.2022.35616.2756چکیده
رابطهی همافزا یا واگرای حکومت و مردم بیانگرموفقیت یا عدم موفقیت سازه دولت – ملت در هر کشوری است. این نوع رابطه در فراز و فرودهای سیاسی و اجتماعی مختلفِ هر سیل و بیماریهای همهگیر، مردم را به حمایت از حکومت جلب و یا از آن دور مینماید. مقاله حاضر با استفاده از روش تحلیلی-تاریخی و مبتنی بر چارچوبِ تحلیل انتقادی ذیل رویکرد انگارهگرا، به تحلیل عملکرد الگوی دولت – ملت مدرن در مواجهه با بحران کرونا پرداخته و براساس نظرسنجیهای معتبر بینالمللی اعتبارسنجی شدهاست. برای تحقق این منظور،سیر تاریخی شکلگیری و بسط دولت-ملت مدرن، براساس سهگانهی عناصرمادی،انگاره و نهاد مورد بررسی قرارگرفته و حلقه اتصال این سهگانه توسط مفهومی تحت عنوان «هویت ملی» از طریق تلاش نظریهپردازان علوم اجتماعی در هر برهه، برای مشروعیتزایی به آن تبیین گردیدهاست. نتایج تحقیق حاکی از آنست که ابتنای ساخت این الگوبرمنفعتگرایی شخصی که در طول قرون گذشته از سوی نخبگان اجتماعی به جامعه تزریقشدهاست، منجر به 1. رشد نابرابری و افول کارآمدی نهادهای حاکمیتی و واسط، 2. بیاعتمادی اجتماعی،3. قطع ارتباط جامعه و حاکمیت، و در نهایت گسست و فروپاشی اجتماعی شدهاست که تبلور آن در مواجهه دو رکن دولت و ملت بااین بحران، مشهود میباشد.