پاندمی کوید-19: تبیینی از منظر شناخت فرهنگی-سیاسی با رویکردی میان رشتهای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
2 دانشیار اندیشه شیاسی پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی
doi
10.30465/cps.2021.32678.2571چکیده
همه گیری ویروس کرونا پدیدهای است که هماکنون بسیاری از نقاط جهان را درگیر کرده است. مواجهه ملتها با این همه-گیری به شیوه های متفاوتی بروز کرده است، چرا که همهگیر شدن یک ویروس (اعم از کرونا یا هر ویروس دیگری) یک پدیدهی صرفاً زیستشناختی نیست و فی الذاته یک پدیدهی فرهنگی است که دارای ابعاد سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، و بینالمللی می باشد. اما، معمولاً اولین چیزی که در زمان بروز یک همه گیری به ذهن متبادر میشود، این است که ویروسها، پدیدههایی زیستشناختی با راه حل پزشکی محض هستند. هدف این مقاله تبیین بروز همهگیری کوید-19 به مثابه یک پدیدهی فرهنگی-سیاسی-اقتصادی در ایران و ارائهی برخی راهکارها می باشد. مواجهه دولتملت ایران با این پدیده در چهارچوب نظریه اِسناد (Attribution Theory) مورد بررسی قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان می دهد که مواجهه دولتملت ایران تحت تاثیر مختصات فرهنگی-سیاسی-اقتصادی ایران بوده است. همچنین "اِسناد بیرونی" توسط دولت-ملت ایران نمی تواند راه حل مناسبی برای مواجهه با این تهدید مرگبار باشد. مواجهه با این ویروس نیازمند یک رویکرد یکپارچهنگر توسط دولتملت نه صرفا بعنوان یک پدیده زیست شناختی، بلکه به مثابه یک پدیده زیستی- فرهنگی-سیاسی-روانی- اقتصادی مبتنی بر ویژگیهای فرهنگ ایران می باشد.