اثربخشی آموزش راهبردهای هیجانمدار بر خودکارآمدی تحصیلی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، کرمان، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رفسنجان، رفسنجان، ایران
3 استادیار، گروه علومتربیتی و روانشناسی، واحد رفسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، رفسنجان، ایران
4 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، کرمان، ایران
doi
10.22059/japr.2022.304675.643549چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای هیجانمدار بر خودکارآمدی تحصیلی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دورة اول شهر رفسنجان انجام شده است. روش پژوهش براساس هدف کاربردی است. همچنین طرح پژوهش نیمهآزمایشی است که در آن از پیشآزمون، پسآزمون با گروه آزمایش و گواه استفاده شد. جامعة آماری شامل دانشآموزان پسر مقطع متوسطة دورة اول شهر رفسنجان به تعداد 1250 نفر است که در سال تحصیلی 1398-1397 مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه 30 دانشآموز پسر است که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه 15 نفری تقسیم شدند. هر 2 گروه قبل و بعد از آموزش به دو پرسشنامة سازگاری تحصیلی (AAQ) و خودکارآمدی تحصیلی (MJSES) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روشهای آماری مانند فراوانی، میانگین، انحراف استاندارد و تحلیل کواریانس با استفاده از نرمافزار SPSS نسخة 22 تجزیه و تحلیل شد. یافتهها نشان میدهد، آموزش راهبردهای هیجانمدار بر سازگاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان پسر دورة اول متوسطه در سطح 01/0P< تأثیر معنادار دارد. براساس یافتههای تحقیق آموزش راهبردهای پردازش هیجانمدار از آنجا که هم بر عوامل شناختی و هم عوامل هیجانی تأکید دارد، بر خودکارآمدی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان اثرگذار است.
