تاثیر کودهای پتاسیم، سیلیس و ورمی کمپوست بر کنترل بیماری پوسیدگی ریزوکتونیایی (Rhizoctonia solani) لوبیا چیتی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه بیماری شناسی گیاهی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2 گروه بیماریشناسی گیاهی. واحد مرودشت. دانشگاه آزاد اسلامی. مرودشت. ایران
3 استادیار، گروه بیماری شناسی گیاهی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
doi
چکیده
با توجه به خطرات زیستمحیطی و ایجاد مقاومت در نتیجه کاربرد سموم شیمیایی، توجه به سایر روشهای کنترل مانند مدیریت زراعی میتواند در کنترل بیماری پوسیدگی ریزوکتونیایی مفید باشد. این پژوهش با هدف بررسی اثر کودهای پتاسیم، سیلیس و ورمیکمپوست بر کنترل پوسیدگی ریزوکتونیایی در لوبیا چیتی به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 18 تیمار و چهارتکرار طی سالهای 1392 تا1393 انجام شد. عاملهای مورد مطالعه در این آزمایش شامل سه سطح کود پتاس (0، 50 و 100 کیلوگرم در هکتار)، سه سطح سیلیکات کلسیم (0، 400 و 800 کیلوگرم در هکتار) و دو سطح ورمی کمپوست (0 و 5 درصد حجمی/حجمی) بود. براساس نتایج حاصل از این پژوهش، کاربرد هر یک از فاکتورهای اصلی بهتنهایی (پتاسیم، سیلیس و ورمیکمپوست) سبب بهبود خصوصیات رویشی گیاه لوبیا چیتی و کنترل بیماری پوسیدگی ریزوکتونیایی شد. بهطوری که کاربرد 100 کیلوگرم کود پتاسیم و یا 400 و 800 کیلوگرم در هکتار کود سیلیکاتکلسیم و همچنین ورمیکمپوست به طور معنیداری خصوصیات رویشی گیاه لوبیا چیتی از قبیل وزن تر و خشک ساقه و ریشه را بهبود بخشید. این ترکیبات با بهبود خصوصیات بیوشیمیایی گیاه لوبیا از قبیل میزان گایاکول پراکسیداز، سبب کاهش معنیدار شدت بیماری پوسیدگی ریزوکتونیایی در گیاهان لوبیا چیتی مورد مطالعه شدند. بر اساس نتایج مشخص شدکه کاربرد غلظتهای 400 و 800 کیلوگرم بر هکتار سیلیکات کلسیم و همچنین 100 کیلوگرم بر هکتار کود پتاسیم بیشترین تأثیررا در کنترل پوسیدگی ریزوکتونیایی لوبیا چیتی داشته و ضمن بهبود خصوصیات رویشی گیاه باعث کنترل این بیماری شده است.