نقش سرمایهگذاری مستقیم خارجی و باز بودن تجاری در عملکرد بخش کشاورزی ایران
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
2 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
doi
10.22067/jead.2025.88372.1274چکیده
یکی از مهمترین اهداف همه کشورها بهویژه کشورهای در حال توسعه، رسیدن به رشد و توسعه اقتصادی است و با توجه به اینکه بخش کشاورزی یکی از مهمترین بخشهای اقتصادی چنین کشورهایی است، بنابراین سیاستگذران اقتصادی، همواره بهدنبال رشد و توسعه این بخش هستند. سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) برای سرعت بخشیدن به اقتصاد یک کشور در حال توسعه مانند ایران، بسیار مهم است. باز بودن تجاری و تأثیر آن بر رشد اقتصادی نیز بهطور گسترده در ادبیات اقتصادی، مورد بحث و تحقیق قرار گرفته است. از این رو با توجه به اهمیت FDI و باز بودن تجاری در اقتصاد و مشخص نبودن اثر قطعی آنها بر عملکرد بخش کشاورزی از لحاظ نظری، در این مطالعه با استفاده از روش خودتوضیح با وقفههای توزیعی (ARDL) به بررسی اثر سرمایهگذاری مستقیم خارجی و باز بودن تجاری بر رشد تولید ناخالص داخلی بخش کشاورزی ایران طی دوره 1970-2022 بهصورت تجربی پرداخته شد. نتایج این پژوهش نشان میدهد که سرمایهگذاری مستقیم خارجی، تولید ناخالص داخلی (رشد اقتصادی) و سرمایه ثابت ناخالص بر رشد تولید بخش کشاورزی ایران در بلندمدت، اثر مثبت و معنیدار دارد. این در حالی است که اثر نرخ تورم بر رشد تولید بخش کشاورزی ایران در بلندمدت، منفی و معنیدار است؛ اما باز بودن تجاری اثر معنیداری بر رشد تولید بخش کشاورزی ایران در بلندمدت ندارد.