فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش تعیین نقش اتحاددرمانی در اثربخشی درمان با میانجی‌گری همراهی مراجع است. جامعۀ آماری مطالعه را افرادی تشکیل می‌دهند که در سال 1398 برای دریافت خدمات مشاورۀ روان‌شناختی به مراکز مشاورۀ بهزیستی، شرکت نفت و شهرداری تبریز مراجعه کرده بودند. نمونۀ تحقیق حاضر، 324 نفر (225 نفر زن و 99 نفر مرد) هستند که با نمونه‌گیری هدفمند و براساس معیار ورود و خروج پس از جلب رضایتشان انتخاب شدند. پژوهش حاضر از لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از حیث روش از نوع پژوهش‌های توصیفی-همبستگی است. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های فرم کوتاه اتحاددرمانی (WAI-SR)، همراهی مراجع (CES)، رضایتمندی مراجع (CSQ) و پیامد درمان برای مراجع (COM) استفاده شده است. همچنین برای تحلیل داده‌ها از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار Amos24 استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که اتحاددرمانی با میانجی‌گری همراهی مراجع می‌تواند تغییرات اثربخشی درمان (رضایتمندی مراجع و پیامد درمان برای مراجع) را تبیین کند. همچنین نتایج آزمون میانجی نشان می‌دهد همراهی مراجع رابطۀ میان اتحاددرمانی و پیامد درمان را به‌صورت جزئی، اما رابطۀ بین اتحاددرمانی و رضایت مراجع را به‌طور کامل میانجی‌گری می‌کند. نتایج شاخص‌های نیکویی برازش نشان می‌دهد مدل اندازه‌گیری‌شده با مدل نظری تحقیق برازش مناسبی دارد. این مطالعه نشان می‌دهد همراهی مراجع یک متغیر میانجی در تبیین اثربخشی درمان است و درمانگران باید علاوه بر انتخاب رویکردهای درمانی مناسب، به نقش همراهی مراجع در اثربخشی درمان توجه ویژه‌ای داشته باشند.