ویژگی‌های روان‌سنجی و تحلیل‌عاملی تأییدی مقیاس شفا در والدین کودکان دارای آسیب بینایی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی وآموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار گروه روان‌شناسی ، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2021.316603.643726
چکیده

هدف این پژوهش بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس شیوه‌های فرزندپروری ارجمندنیا در نمونه‌ای از خانواده‌های دارای فرزند با آسیب بینایی است. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع پیمایشی، همبستگی و با هدف بنیادی است. جامعة آماری این پژوهش، شامل والدین دارای فرزند با آسیب بینایی در سال ۱۳۹۸ در شهر تهران است که از میان آن‌ها 300 نفر از مادران شامل 185 والد دانش‌آموز پسر و 115 نفر والد دانش‌آموز دختر به روش نمونه‌گیری دردسترس و با مراجعه به مدارس آموزشی کودکان با آسیب بینایی شهر تهران انتخاب شدند. داده‌های این پژوهش با استفاده از پرسشنامة شیوه‌های فرزندپروری ارجمندنیا (APMQ) و مقیاس سبک‌های فرزندپروری بامریند (BPS) گردآوری شده و تحلیل‌عاملی تأییدی با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخۀ 24 و LISREL 8.8 تجزیه ‌و تحلیل شد. شاخص‌های برازش مدل مناسب بود و تحلیل‌عاملی تأییدی نشان از درستی سازه مدل پنج‌عاملی مقیاس داشت. مؤلفه‌های شیوه‌های فرزندپروی ارجمندنیا شامل فرزندپروری دموکراتیک، همکاری با همسر در فرزندپروری، نقش فامیل، فرزندپروری مقتدرانه و وابستگی به والدین بود. همچنین 28 سؤال پرسشنامه تأیید شد. آزمون‌های آلفای کرونباخ و همبستگی قابلیت اعتماد مطلوب این مقیاس و مؤلفه‌های آن را تأیید کردند. مقیاس شیوه‌های فرزندپروری ارجمندنیا ابزاری ایرانی مناسب برای بررسی سبک فرزندپروری است و می‌تواند در والدین کودکان دارای آسیب بینایی یا در نمونه‌های مشابه با نمونه پژوهش حاضر شود.