تاثیر رویکرد سیاستگذاریهای معدنی دولت در جبران پیامدهای زیستمحیطی در ایران
نویسندگان
1 موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی
2 موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی
doi
10.22034/ijts.2024.2005685.3869چکیده
اگرچه معادن منابع اولیه تولید را فراهم میکنند و بهرهمندی از معادن بیشتر موهبت بهشمار میرود، اما فعالیتهای معدنی مانند اغلب فعالیتهای اقتصادی با آلودگی و تخریب محیطزیست همراه است. سیاستگذاری مبتنی بر توسعه پایدار بهمنظور جبران آسیبهای زیستمحیطی فعالیتهای معدنی بنگاهها را به سمت انجام سرمایهگذاریهای زیستمحیطی سوق میدهد. انتظار میرود با افزایش فعالیتهای معدنی، مخارج سرمایهگذاری معادن در محیطزیست بهمنظور جبران تخریب بهوجود آمده افزایش یابد. این مطالعه به تخمین رابطه بین میزان بهرهبرداری از معادن در استانهای مختلف ایران و ارزش سرمایهگذاری محیطزیستی معادن با استفاده از مدل پانل دیتای پویا GMM با رویکرد آرلانو باند پرداخته است. کیفیت حکمرانی در سطح منطقهای میتواند بر الزام سرمایهگذاریهای محیطزیستی موثر باشد. به همین منظور شاخص کیفیت حکمرانی استانی محیطزیست استخراج شده و وارد الگو شد. از آنجا که سطح توسعهیافتگی استانها، با کیفیت نهادی ارتباط موثری دارد ارزش افزوده استانی بهعنوان یک متغیر کنترلی سطح توسعهیافتگی استانها وارد الگو شده است. تخمین با استفاده از دادههای استانی در طول سالهای 1393 تا 1399 حاصل شد. نتایج این مطالعه نشان میدهد افزایش فعالیتهای معدنکاری منجر به افزایش مخارج سرمایهگذاری آنها در محیطزیست نمیشود. درمقابل کیفیت بالاتر حکمرانی در استانها با سرمایهگذاری محیطزیستی معادن ارتباط مثبت دارد. همچنین معادن حاضر در استانهای توسعهیافتهتر سطح بالاتری از مخارج سرمایهگذاری بر محیطزیست را انجام میدهند. در نهایت دولت میتواند با بهبود مقرراتگذاری در حوزه محیطزیست معادن، با استفاده از ظرفیت مسئولیت اجتماعی شرکتها، بهرهبرداران معدنی را به جبران صدمات محیطزیستی وادار کند.