تاثیر ریسک اقتصادی،مالی و سیاسی بر صادرات صنعتی درون گروهی کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی(OIC)
نویسندگان
1 دانشیار اقتصاد بین الملل،گروه مدیرست،واحد مبارکه،دانشگاه آزاد اسلامی،مبارکه،ایران
2 استادیار اقتصاد ،گروه اقتصاد،واحد خمینی شهر،دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر،ایران
3 دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد،واحد دهاقان،دانشگاه آزاد اسلامی،دهاقان،ایران
doi
10.22034/ijts.2023.2014386.3915چکیده
ریسکهای کشوری باعث کاهش مداوم تجارت بینالمللی میشود. یکی از حلقههای مفقوده در حوزه مطالعاتی در زمینه الگوهای تجارت بینالمللی کشورهای اسلامی فقدان مطالعه منسجم در زمینه بررسی تأثیر ریسک کشوری و هریک از مؤلفههای آن بر الگوهای تجارت درونگروهی این کشورها است. هدف اصلی مطالعه حاضر ارزیابی تأثیر ریسک اقتصادی، مالی و سیاسی بر صادرات صنعتی درونگروهی کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی (OIC) است. این مطالعه الگوهای صادرات درونگروهی این دسته از کشورها را از منظر مدل جاذبه و به روش حداکثر درستنمایی شبه پواسننما (PPML) طی دوره 2002 تا 2021 مورد بررسی قرار میدهد. نتایج نشان میدهد الگوی صادرات درونگروهی کالاهای صنعتی کشورهای عضو OIC متأثر از اندازه بازار و ریسک سیاسی و مالی کشورهای مبدأ و مقصد، نرخ ارز واقعی، مسافت و مرز مشترک و ریسک اقتصادی کشورهای مقصد است. در این میان متغیر ریسک سیاسی در مقایسه با سایر مؤلفههای تعیینکننده ریسک کشوری بهطور قابلتوجهی بر الگوی صادرات صنعتی درونگروهی کشورهای عضو سازمان تأثیر منفی میگذارد. تأثیر ریسک اقتصادی فقط برای مقاصد صادراتی منفی ارزیابی میشود ولی تأثیر ریسک مالی برای صادرکنندگان و واردکنندگان کالاهای صنعتی کشورهای عضو داری تأثیر مثبت میباشد. این مطالعه پیشنهاد میکند کشورهای عضو سازمان، به نقش ریسک کشوری بهویژه ریسک سیاسی در شکلگیری الگوهای صادرات صنعتی درونگروهی توجه بیشتری داشته باشند. لذا افزایش توانمندیهای نهادی مرتبط با اعتبار صادرات، بازنگری الگوهای ارزیابی ریسک و چگونگی مدیریت آن یک موضوع کلیدی در همکاریهای منطقهای است.