تتبیین تعهد زناشویی در زنان متأهل براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه و مکان کنترل؛ بررسی نقش میانجی‌گر معنویت

نویسندگان

1 استادیار گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

2 استادیار گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

3 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

doi
10.22059/japr.2021.312717.643678
چکیده

هدف پژوهش حاضر تبیین تعهد زناشویی در زنان متأهل براساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه و مکان کنترل با میانجیگری معنویت است. روش پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی و جامعۀ آماری نیز زنان متأهل مراجعه‌کننده به سراهای محله به تعداد 1.095.000 نفر در سال 1397 است که از میان آن‌ها 347 نفر به روش تصادفی دومرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامۀ تعهد زناشویی (MCI)، مقیاس تجارب معنوی روزانه (DSES)، پرسشنامۀ طرحوارۀ یانگ (YSQ) و مقیاس مکان کنترل راتر (RLCS) بود. داده‌های پژوهش حاضر با استفاده از الگویابی معادله‌های ساختاری، نرم‌افزارهای SPSS-24 و Amos-24 تحلیل شدند. در پژوهش حاضر، ضریب مسیر غیرمستقیم میان طرحواره‌های ناسازگار اولیه (079/0-=β، 001/0=P) و مکان کنترل (171/0-=β، 001/0=P) با تعهد زناشویی منفی و معنادار بود. براساس یافته‌های حاضر می‌توان گفت طرحواره‌های ناسازگار اولیه و مکان کنترل بر میزان معنویت زنان متأهل تأثیر می‌گذارد که موجب افزایش یا کاهش تعهدات زناشویی آن‌ها می‌شود.