بررسی اثر متقابل رژیم آبیاری، تغذیه کلسیم و نیتروژن بر عارضهی پوسیدگی گلگاه میوه گوجه فرنگی
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیماری شناسی گیاهی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه بیماری شناسی گیاهی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 مربی پژوهش، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر، برازجان، ایران.
doi
چکیده
گوجه فرنگی (Lycopersicon esculentum Mill.) به لحاظ ارزش اقتصادی دومین سبزی مهم دنیا است. یکی از محدودیتهای اساسی در تولید این محصول، بیماری فیزیولوژیک پوسیدگی گلگاه میباشد. لذا، این پژوهش با هدف بررسی اثر تیمارهای مختلف رژیم آبیاری، کلریدکلسیم و کود اوره بر کنترل پوسیدگی گلگاه میوه گوجه فرنگی رقم پتوپراید 5 تحت شرایط مزرعه انجام گرفت. این آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با 18 تیمار و 4 تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی استان بوشهر طی سالهای 1393-1392 اجرا گردید. فاکتورهای مورد مطالعه، شامل سه سطح آبیاری (1، 2 و 3 روز یکبار)، سه سطح محلولپاشی کلریدکلسیم (0، 5 و 10 در هزار) و دو سطح کود اوره (0 و 3 در هزار) بود. نتایج نشان داد که اثر متقابل سه فاکتور مورد مطالعه بر میزان پوسیدگی گلگاه معنیدار نبود. این در حالی است که اثر متقابل دور آبیاری و کلرید کلسیم و همچنین اثر فاکتورهای اصلی بر شدت این عارضه معنیدار بود. بهطوریکه بیشترین میزان پوسیدگی گلگاه مربوط به تیمار شاهد در آبیاری دو روز یکبار بود. در حالی که رژیم آبیاری 1 و 2 روز یکبار به همراه کاربرد سه بار محلولپاشی کلرید کلسیم (10 در هزار) سبب دستیابی به حداکثر کنترل پوسیدگی گلگاه میوه گوجه فرنگی گردید. بهطوری که درجه بیماری از 5/4 در تیمار شاهد به 5/0 در این تیمارها کاهش یافت. همچنین براساس نتایج مشخص شد که کاربرد سطح مناسبی از کود اوره (3 در هزار) نه تنها باعث تشدید پوسیدگی گلگاه نگردید، بلکه بهطور معنیداری این عارضه را کاهش داد.