تبیین علی ابعاد بیصداقتی تحصیلی براساس وظیفهگرایی و مسئولیتپذیری تحصیلی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/japr.2021.311485.643659چکیده
هدف پژوهش حاضر تبیین علی ابعاد بیصداقتی تحصیلی در گروهی از دانشجویان دورۀ کارشناسی دانشگاه شیراز است. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و برحسب شیوۀ گردآوری اطلاعات توصیفی-همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز در سال تحصیلی 1398-1397 بودند که 202 نفر آنان (120 دختر و 82 پسر) به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای اندازهگیری شامل مقیاسهای وظیفهگرایی (CS-BFPI)، مسئولیتپذیری تحصیلی (ARS) و بیصداقتی تحصیلی (ADS) بود. روایی و پایایی مقیاسهای پژوهش نیز با استفاده از روش تحلیل عامل تأییدی و ضریب آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. برای تحلیل دادههای توصیفی و ماتریس همبستگی متغیرهای پژوهش از نرمافزار SPSS نسخۀ 24 و برای آزمون فرضیه و مدل پژوهش از نرمافزار AMOS نسخۀ 24 استفاده شد. نتایج نشان میدهد مدل پژوهش با دادههای جمعآوریشده برازش مطلوبی دارد. همچنین وظیفهگرایی بهطور غیرمستقیم (بهکمک واسطهگری مسئولیتپذیری تحصیلی)، پیشبینیکنندۀ ابعاد بیصداقتی تحصیلی است. از سوی دیگر، بیشترین واریانس را بعد تقلب در آزمون و کمترین واریانس را بعد تحریف در مدل تبیین کردند. بهطورکلی یافتههای پژوهش حاضر نقش مهم مسئولیتپذیری را در کنار ویژگی شخصیتی وظیفهگرایی در تبیین ابعاد بیصداقتی تحصیلی و بهویژه بعد تقلب در آزمون نشان میدهند.