تعارضات پیشگیری امنیتمدار از جرم با حریم خصوصی شهروندان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه جزا و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان). دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه جزا و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان). دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 دانشیار، گروه جزا و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان). دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. (نویسنده مسؤول)
doi
10.22034/jccj.2024.452065.1536چکیده
امنیت ازجمله مقولههای بنیادین زندگی شهروندان است که با وقوع جرم و پیشگیری از آن در تعامل است. قائلشدن به امنیت مطلق با حیات آدمی متناسب نیست و منافی بهرهمندی و کاربست برخی از حقها، ازجمله حق داشتن حریم خصوصی است. پیشگیری از وقوع جرم، تنها محدود و منحصر به اقدامات پس از وقوع جرم نیست و حین ارتکاب جرم و پیش از ارتکاب نیز ممکن است دولت به مفهوم عام کلمه، یعنی قوای حاکم مقننه، مجریه و قضاییه اقداماتی را در راستای تحقق پیشگیری از وقوع بزه انجام دهند، هرچند رعایت حریم خصوصی در بسیاری از فرهنگها و جوامع، امری ضروری است، اما گاهی اوقات و درصورت تعارض، امکان نقض آن وجود دارد، البته این موارد نقض هم امری نسبی است و ممکن است در برخی جوامع نسبت به برخی دیگر، موارد نقض آن متفاوت باشد. هدف از انجام این پژوهش، تبیین تبعات امنیتیشدن حقوق کیفری موضوعی است که در تعارض با نقض حریم خصوصی است و پرسش اصلی این است که پیشگیری امنیتمدار واجد چه مؤلفههایی است که امکان تعارض مؤلفههای مذکور با حریم خصوصی شهروندان وجود داشته باشد؟ این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی و بهصورت کتابخانهای انجام شده است، نتیجه اینکه دولت باید نقش نظارتی خود را بهصورت استثنایی اعمال و در حوزههای مربوط به حریم خصوصی جز درصورت مصلحت و ضرورت وارد نشود.