تبیین مدل کیفی مکان بنیاد پیشگیری از جرم با استفاده از روش ISM-DMATEL
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
2 استادیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران. (نویسنده مسؤول)
3 استادیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
doi
10.22034/jccj.2024.453398.1546چکیده
کالبد و بافت شهرها نقش مهمی بر رفتار انسان در تعامل با سایر انسانها و محیط پیرامون ایفا میکند. امروزه ﺷﻬﺮﻧﺸﻴﻨﻲ نوین با افزایش ﮔﺴﺘﺮشﻛﺎﻟﺒﺪی بیرویه ﺷﻬﺮﻫﺎ، ﺗﺮاﻛﻢ ﺟﻤﻌﻴﺖ و درنتیجه آن ﻛﻤﺒﻮد ﻓﻀﺎی شهری، سبب اﻓﺰاﻳﺶ ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎی وقوع ﺟﺮم و ﻧﺎﻫﻨﺠﺎریهای اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ شده اﺳﺖ. در همین راستا و برای بررسی نقش محیط بر پیشگیری از جرم، پژوهش حاضر این پرسش را طرح کرده که مهمترین عوامل در پیشگیری از جرم از منظر مکان بنیاد چیست؟ یافتهها نشان داده است که فعالیتهای برنامهریزی شهری و اعمال ساخت و طراحی شهری بهترتیب اثرگذارین مؤلفه و از بالاترین میزان نفوذ و مؤلفه جلوگیری از جرم تأثیرپذیرترین عنصر در میان شاخصها است. باتوجه به تأثیرگذاری بالا، مهمترین نقش را در ساختار مؤلفههای تأثیرگذار بر پیشگیری از جرم بازی میکنند. بیتوجهبودن در مسأله پیشگیری از جرم به این مؤلفهها نیاز به بازنگری در اقدامات در حال انجام را طلب میکند. همچنین سخن از ضرورت اتخاذ راهبردهای جدید و نوآورانه برای پیشگیری از جرایم، در مراحل اولیه بر عوامل بنیادی ناامنی در شهرهاست و سیاستهای پیشگیرانه از جرم بیشتر از طریق کاهش فرصتهای ارتکاب جرم انجام میگیرد؛ این تدابیر از طریق طراحی و برنامهریزی شهری و بهکارگیری بهینه از محیط شهری صورت میپذیرد. روش مقاله حاضر به شیوه مصاحبه باز و نیمهساختاریافته با خبرگان صورت گرفته است.