ارزیابی برخی قارچکشهای رایج در کنترل سفیدک داخلی خیار گلخانهای ناشی از Pseudoperonospora cubensis Rostovzev.
نویسندگان
1 ستادیار، بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران.
2 استادیار، گروه بیماری شناسی گیاهی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
doi
چکیده
سفیدک داخلی مهمترین بیماری اندام هوایی خیار در کشتهای گلخانهای است. این بیماری توسط گونه Pseudoperonospora cubensisبه وجود آمده و در صورت عدم کنترل خسارت زیادی وارد میکند. اثر قارچکشهای سیازوفامید (رانمن®% SC 34.5)، پتاسیم فسفیت (فسفیت®WSL 53 % )، فلوپیکولید+ پروپاموکارب (propamocarb hydrochloride 625g/l + fluopicolide 62.5 g/l) (اینفینیتو® (68,75 SC و فاموکسادون + سیموکسانیل (اکوییشنپرو®WG 52.5%) در کنترل بیماری سفیدک داخلی خیار در گلخانهای در اربطان مرند (آذربایجان شرقی) با سابقه آلودگی به بیماری ارزیابی شد. آزمایش با 11 تیمار و چهار تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی در سال 93 انجام گردید. تیمارهای آزمایش، قارچکشهای رانمن به میزان 2/0، 3/0 و 4/0 در هزار، فسفیت به میزان 2، 3 و 4 در هزار، اینفینیتو به میزان 25/1، 5/1 و 2 در هزار، اکوییشنپرو به میزان 3/0 در هزار ، و شاهد بدون سمپاشی بودند. سمپاشی کرتهای آزمایشی بعد از مشاهده اولین علایم بیماری در سه نوبت با فاصله زمانی 10 روز انجام و آماربرداری ازکرتهای آزمایشی، هفت روز بعد از آخرین سمپاشی انجام شد. شدت آلودگی برای هرکرت براساس میزان لکه روی سطح برگ و تشکیل و یا عدم تشکیل اسپورانژیوم محاسبه شد. تجزیه آماری دادهها با نرم افزار SPSS و مقایسه میانگینها با آزمون چند دامنهای دانکن انجام گرفت. نتایج نشان داد که بهترین اثر کنترل بیماری مربوط به تیمارهای رانمن 4/0 در هزار، فسفیت 4 در هزار و اینفینیتو 2 در هزار به ترتیب با شدت بیماری 3/3، 53/7 و 69/8 درصد نسبت به 79 درصد در تیمار شاهد بود (P≤0.01). بدین ترتیب این قارچکشها میتوانند در گلخانه بصورت متناوب مورد استفاده قرار گیرند.