ارزیابی پایداری ترجیحات مصرفکنندگان برنج در کشور
نویسندگان
1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22067/jead.2025.93036.1343چکیده
برنج یکی از مهمترین اقلام غذایی جهان است که نقشی اساسی در سبد مصرفی خانوارهای ایرانی دارد. در دو دههی گذشته، روند افزایشی واردات بهویژه از هند و پاکستان، همراه با کاهش تولید داخلی، موجب کاهش سهم برنج ایرانی در مصرف سرانه و افزایش سهم برنج وارداتی شده است. این تغییرات نگرانیهایی درباره وفاداری مصرفکنندگان به برنج داخلی و احتمال تغییر پایدار ترجیحات غذایی ایجاد کرده است.هدف اصلی پژوهش حاضر آزمون پایداری ترجیحات مصرفکنندگان برنج ایرانی در کشور است. برای این منظور با استفاده از رهیافتهای غیر پارامتری با بکارگیری دو رویکرد ترجیحات آشکار شده ضعیف و ترجیحات آشکار شده تعمیمیافته، پایداری ترجیحات مصرفکنندگان برنج ایرانی در کشور در دورهی زمانی 1401-1382 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد باوجود این که در دورهی مورد مطالعه 4 نقض در ترجیحات مصرفکنندگان اتفاق افتاده است اما این نقضها پایدار نبوده و شکست ساختاری در ترجیحات رخ نداده است و به عبارت دیگر وفاداری به برنج ایرانی کماکان وجود دارد. لذا پیشنهاد میشود که جهت کاربست سیاستگذاریهای مناسب اقداماتی نظیر سرمایهگذاری در فناوری و تحقیق و توسعه و بهبود زنجیرهی تأمین در دستور کار قرار گیرد تا برنج ایرانی با قیمت رقابتی به بازار وارد شود.
