بررسی پدیدارشناسانة گرایش دانشجویان با رشته‌های غیرمرتبط به تحصیل در رشته‌های روان‌شناسی و مشاوره

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، گروه مشاوره، پردیس البرز،دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2021.316595.643725
چکیده

هدف این پژوهش، بررسی پدیدارشناسانة گرایش دانشجویان با رشته‌های غیرمرتبط به تحصیل در رشته‌های روان‌شناسی و مشاوره است. روش این پژوهش، کیفی و پدیدارشناسی است که در آن به مطالعة عمیق پرداخته شده است. با استفاده از روش پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسانه، 20 نفر (17 زن و 3 مرد) از میان افرادی که در مقطع کارشناسی در رشته‌ای غیر از رشته‌های مشاوره یا روان‌شناسی تحصیل کرده‌اند و در مقطع ارشد یا دکتری، یکی از این دو رشته را انتخاب کرده‌اند، در سال 1399 به شیوة نمونه‌گیری هدفمند، بر پایة اصل اشباع و با تکراری‌شدن پاسخ‌ها انتخاب شدند و به مصاحبة نیمه‌ساختاریافته پاسخ دادند. یافته‌های پژوهش به‌صورت جدول‌هایی طبقه‌بندی و براساس پاسخ‌های مشارکت‌کنندگان به هر سؤال به‌صورت جداگانه ارائه شدند. برای تحلیل داده‌ها از روش هفت‌مرحله‌ای کلایزی استفاده شد. نتایج نشان می‌دهد که افراد به دلایل متفاوتی از جمله عوامل درونی مانند علاقه‌نداشتن یا عوامل بیرونی مانند کاربردی‌نبودن رشتة قبلی تغییر رشته می‌دهند. براساس اظهارات بسیاری از شرکت‌کنندگان یکی از عوامل مؤثر در تغییر رشته جایگاه اجتماعی بهتر از رشتة قبلی در جامعه است. به‌نظر می‌رسد حضور مشاور آگاه و مطلع از امور برای شناسایی علایق و توانمندی‌های واقعی افراد به‌منظور جلوگیری از هدررفتن سرمایه، وقت و انرژی فردی و اجتماعی امری بدیهی و واضح است که کمتر به آن توجه شده است.