منطقهبندی کشور با رویکرد توسعه اشتغال پایدار
نویسندگان
1 دانشیار موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی
2 پژوهشگر موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی
3 هیات علمی موسسه مطالعات و پژوهش های بازرگانی
doi
10.22034/ijts.2023.2013208.3906چکیده
هدف این مقاله منطقهبندی شهرستانهای کشور براساس شاخصهای صنعتی، معدنی و تجاری بهمنظور رفع عدمتوازن در توزیع فعالیتها بهمنظور توسعه اشتغال پایدار کشور است. این موضوع بهدلیل حرکت بالا و نابجای جمعیت بین استانها و شهرستانهای کشور، استقرار فیزیکی نامناسب برخی فعالیتهای صنعتی و وجود ناترازی در زنجیرههای تولیدی کشور شامل ناترازی در طول زنجیرهتأمین و تولید اهمیت بالایی دارد.این مقاله با در نظر گرفتن ۱۲ شاخص حوزه صنعت، معدن و تجارت، شهرستانهای کشور را به چهار منطقه (محروم، کمتربرخوردار، عادی و توسعهیافته) با وضعیتهای اشتغال صنعتی متفاوت تقسیم کرده است تا بتوان در هر منطقه، سیاست اشتغال و سیاست صنعتی متناسب آن را پیشنهاد داد. بر پایه نتایج این پژوهش، بیش از ۵۱ درصد از شهرستانهای کشور در مناطقی با سطح محروم و کمتربرخودار دستهبندی میشوند که نیازمند مشوقهای خاص و ویژه جهت ایجاد انگیزه برای سرمایهگذاری است؛ از سوی دیگر، ۱۶ درصد شهرستانهای مورد بررسی در این پژوهش، در منطقهای دستهبندی شدهاند که نیازمند سیاستهای تعدیلکننده در توازن اشتغال منطقه است که منجر به تمرکززدایی و افزایش عمق بازار کار میشود.