فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فساد اداری مالی یکی از عمومی‌ترین اشکال فساد محسوب می‌شود که دارای پیامدهای مخرب و ویرانگری در حوزه‌های مختلف فردی و اجتماعی است. ازاین‌رو هدف مقاله حاضر بررسی مهم‌ترین سیاست‌های پیشگیرانه از فساد اداری در فقه اسلامی، قانون ارتقای سلامت اداری و کنوانسیون مریدا است. مقاله حاضر مقایسه‌ای و توصیفی ـ تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده‌ شده است. یافته‌ها نشان داد الزاماتی همچون تشکیل رویه‌ای خاص و نهادهایی برای توسعه تدابیر پیشگیرانه ملی، تدابیر پیشگیرانه بخش خصوصی، تدابیر مربوط به پیشگیری عمومی و دیگر بخش‌های مهم مثل نهادهای مالی و قضایی و تدابیر پیشگیری از پولشویی مورد توجه هر سه قرار گرفته است، با این تفاوت که در کنوانسیون مریدا ضمن داشتن دیدگاه مشارکت‌جویانه، قوانین از ضمانت اجرایی مناسبی برخوردار می‌باشند. نتیجه این‌که درخصوص فعل تغییردادن ماهیت، منشأ و منبع دعوای ناشی از جرم فساد، هم قوانین ایران و هم ‏کنوانسیون مریدا ساکت هستند، این موضوع سبب شده است تا سیاست‌های پیشگیرانه به‌صورت منسجم و مناسب قابل احصاء نباشند.