مقایسۀ طرحواره‌های ناسازگار اولیه و سبک فرزندپروری در زنان خیانت‌کرده و خیانت‌دیده

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 استاد گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 دانشجوی دکتری روان‌شناسی، دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2021.324580.643854
چکیده

والدین در دو گروه زنان خیانت‌کرده و خیانت‌دیده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و توصیفی از نوع علی-مقایسه‌ای است. جامعۀ آماری مطالعه را زنان متأهلی تشکیل داده‌اند که در مناطق 22 گانۀ شهر تهران زندگی می‌کردند و در فاصلۀ زمانی 1399-1398 به همسر خود خیانت‌ کرده یا خیانت دیده بودند. برای انتخاب نمونه از نمونه‌گیری دردسترس اسـتفاده شد. نمونه شامل 61 زن خیانت‌کرده و 57 زن خیانت‌دیده است. داده‌ها به‌کمک دو پرسشنامۀ طرحواره‌های یانگ (YSQ-SF3) و سبک فرزندپروری یانگ (YPI) جمع‌آوری به‌کمک آزمون تی مستقل و نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. یافته‌ها نشان می‌دهد بین طرحواره‌های ناسازگار اولیه در زنان خیانت‌کرده و زنان خیانت‌دیده اختلاف معنا‌داری وجود دارد (66/0= d) و جز طرحوارۀ نقص-شرم که زنان خیانت‌دیده در آن نمرۀ بالاتری کسب کردند، نمرۀ زنان خیانت‌کرده در طرحواره‌های محرومیت هیجانی، طردشدن-بی‌ثباتی، بی‌اعتمادی-آزاردیدن، استحقاق‌داشتن-بزرگ‌منشی، خویشتن‌داری-خودانضباطی و جلب‌توجه-تأییدجویی به‌طور معناداری بیشتر بوداست همچنین میان نمرات سبک‌های فرزندپروری زنان خیانت‌کرده و زنان خیانت‌دیده تفاوت معناداری مشاهده شد (07/2= d) و زنان خیانت‌کرده در حوزه‌های محرومیت هیجانی، طردشدن-بی‌ثباتی، بی‌اعتمادی-آزاردیدن، وابستگی، نقص‌داشتن-شرم، معیارهای سرسختانه-عیب‌جویی افراطی، استحقاق‌داشتن-بزرگ‌منشی، منفی‌گرایی-بدبینی، بازداری هیجانی و جلب‌توجه-تأییدجویی، نمرات بالاتری کسب کردند. می‌توان گفت چگونگی تعامل والدین با فرزندانشان، طرحواره‌هایی را در آن‌ها شکل داده است و مبنایی برای رفتارهای صمیمانۀ آنان در بزرگسالی و پایبندی به اصل اولیۀ زندگی زناشویی یعنی تعهد می‌شود.