بازتاب اندیشه سیاسی محقق کرکی و روزبهان خنجی در مناسبات سیاسی دولت صفویه و عثمانی (از جنگ چالدران تا صلح آماسیه)
نویسندگان
1 استادیار علوم سیاسی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.30465/cps.2019.4745چکیده
سرآغاز قرن دهم هجری تاریخ تحولات ایران با دوره روی کار آمدن صفویان مقارن است؛ به نحوی که ایران رفتهرفته جای خود را با صورت و سیرت خاصی در تاسیس دولت و نظامسازی سیاسی متجلی میسازد. همکاری محقق کرکی و روزبهان خنجی دو فقیه بزرگ ایرانی این قرن با دولتهای شیعی (صفوی) و سنی (عثمانی و ازبک) از لحاظ فکری نقش بهسزایی در لایهبندیهای اندیشه سیاسی آن دوره دارد. سوال اصلی در این پژوهش نیز بر اساس همین همکاری تنظیم شده است؛ اینکه خدمات فکری این دو شخصیت موثر در دو حوزه اهل سنت و تشیع، چگونه به دولتهای عثمانی و صفویه در ماندگاری، فرهنگسازی، مصالحات و منازعات آن دولتها کمک میکند؟ از یک طرف ظرفیتسازی محقق کرکی در همکاری با صفویان با اغتنام فرصتی تاریخی نه تنها به محک عملی در عالم سیاست دست مییازد؛ بلکه با رویکرد تحولگرایانه و استکمالی ظرفیتهای علمی و نظری را جایگزین منشهای تقریبا ناکارآمد پیشین میکند، در حالی که روزبهان خنجی، همتای سنی او، نه تنها سلطنت خان ازبک و سلطان عثمانی را تا منصب امامت بالا میبرد؛ بلکه احکام و فتاوای فقهی خود را وسیلة خونریزیها و کشورگشاییهای این سلاطین جور تحت عنوانهای جهاد در راه خدا قرار میدهد. واکاوی ساخت اندیشگی این مقوله در ابتدای قرن دهم با رویکردی مقایسهای، کمک میکند به روش و منش دو عالم شیعی و سنی همعصر، در شرایط تثبیت و نهادمندی سیاسی دولت صفوی و تداوم وجاهت دولت عثمانی پی ببریم.