تأثیر آرایش کاشت بر تولید محصول نخود فرنگی (Pissum sativum L.) در شرایط دیم استان لرستان
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان
2 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان
doi
10.22067/gsc.v4i2.1275چکیده
به منظور انتخاب بهترین فاصله ردیف کاشت و تراکم بوته و تأثیر آنها بر عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک نخودفرنگی لاین امیدبخش اسپرینگپی2، آزمایشی به مدت دو سال (سالهای زراعی 82-1381 و 83-1382) در منطقه کوهدشت استان لرستان به اجراء در آمد. آزمایش به صورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار اجرا شد. فواصل ردیف در دو سطح 30 و 50 سانتیمتر عامل اصلی و فواصل بوته روی ردیف در چهار سطح 5 ، 10 ، 15 و 20 سانتیمتر عامل فرعی آزمایش بود. افزایش فاصله ردیف کاشت از 30 به 50 سانتیمتر و افزایش فاصله بوتهها روی ردیف کاشت از 5 به 20 سانتیمتر به ترتیب موجب کاهش 30 درصدی و 67 درصدی تعداد غلاف نخودفرنگی در واحد سطح شد. تولید زیستتوده و دانه نخودفرنگی نسبت به افزایش تراکم کاشت پاسخ مجانبداری نشان داد. براساس معادلات هذلولی برازش داده شده، حداکثر عملکرد دانه برای سالهای زراعی 82-1381 و 83-1382 به ترتیب برابر 2738 و 1067 کیلوگرم در هکتار برآورد شد. براساس میانگین دو سال آزمایش آرایش کاشت 30×5 سانتیمتر با تراکم 67 بوته در مترمربع با 1050 و 3001 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک را به خود اختصاص داد؛ از این رو برای تولید دانه و علوفه در شرایط دیم استان لرستان و شرایط آبوهوایی مشابه چنین آرایش کاشتی توصیه میشود.