تاثیر لجستیک تجاری در صادرات صنعتی دوجانبه ایران با رویکرد مدل جاذبه
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه پیام نور شهر تهران ، ایران
doi
10.22034/ijts.2023.1974097.3747چکیده
یکی از عوامل تعیینکننده صادرات صنعتی به کارایی ساختارهای پشتیبانی کننده تجارت مانند خدمات لجستیک بستگی دارد. بررسی میزان تأثیر عملکرد لجستیک ایران و مقاصد صادراتی در صادرات صنعتی دوجانبه ایران از اهداف این مقاله میباشد. این تجزیه و تحلیل بر عملکرد کلی لجستیک و همچنین مولفههای شش گانه تعیینکننده عملکرد کلی لجستیک برای نمونه بزرگی از مقاصد صادراتی استوار است. تجزیه و تحلیل تجربی شامل برآورد ضرایب مدل جاذبه به روش حداکثر درستنمایی شبه پواسن نما (PPML) برای مقطع زمانی 2007تا 2018 است که معیارهای عملکرد لجستیک تجاری را در بر میگیرد.یافتههای این مطالعه شواهد قوی از نقش مثبت لجستیک در افزایش صادرات صنعتی دوجانبه ایران ارائه میدهد. ضمن اینکه نتایج نشان میدهد افزایش عملکرد لجستیک ایران مهمتر و تاثیرگذارتر از افزایش عملکرد لجستیک مقاصد صادراتی میباشد. این تحلیل همچنین با بررسی اینکه آیا مولفههای تعیینکننده عملکرد لجستیک برای صادرات صنعتی ایران اهمیت دارد یا خیر، ادامه مییابد.در این میان، مولفههای حمل و نقل بینالمللی، رهگیری و پیگیری، کیفیت خدمات، تحویل به موقع، زیرساخت و گمرکات مقاصد صادراتی به ترتیب بیشترین تاثیر را برای تقاضای صادرات صنعتی ایران دارد. در حالیکه افزایش کیفیت خدمات لجستیکی ایران در مقایسه با سایر مولفههای دیگر عملکرد لجستیک بهعنوان نتها عامل کلیدی مؤثر بر عرضه صادرات کالاهای صنعتی شناخته میشود. به این ترتیب سرمایهگذاری مستمر در زیرساختهای لجستیک و خدمات مقاصد صادراتی و بهبود کیفیت خدمات لجستیک ایران میتواند بر صادرات صنعتی ایران تأثیر مثبت داشته باشد.