اثرسیاست صنعتی و تغییرات ساختاری بنگاههای اقتصادی بر تولید و اشتغال
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.
2 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی
3 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
doi
10.22034/ijts.2023.1972743.3740چکیده
امروزه کشورها ناچارند که در ساختار تولیدشان تحول ایجاد کنند، بهعبارتی بخشها و فناوریهای جدیدی را ایجاد کنند که زاینده مشاغل مولد و بهتر باشد. هدف این مقاله بررسی اثر سیاست صنعتی و تغییرات ساختاری بنگاههای اقتصادی بر اشتغال ایران و کشورهای تازه صنعتی شده با استفاده از مدل اقتصادسنجی خودرگرسیونی با وقفه در بازه زمانی 2020-2000 است. نتایج تحقیق نشان داد که در کنار عوامل سنتی مؤثر بر افزایش اشتغال، به ترتیب شاخص با وقفه تغییرات ساختاری، شاخص باوقفه سرمایهگذاری در جذب فناوری، شاخص با وقفه هزینههای تحقیق و توسعه در ایران و کشورهای مورد بررسی اثر مثبت و معنادار بر اشتغال صنعتی دارند و شاخص بهرهوری نیروی کار اثر منفی بر اشتغال صنعتی میگذارد.بنابراین یکی از کانالهای اصلی تغییر ساختاری در بخشهای اقتصادی و رشد اقتصادی توجه به بخش صنعت است. لذا پیشنهاد میشود یک متولی دارای اختیار اجرایی، هماهنگی، ارزیابی و بازنگری مستمر، فراتر از یک وزارتخانه موضوعی نظیر وزارت صمت، تدوین و پیادهسازی سیاست صنعتی را در دست گرفته و در برنامههای خود در اولویت قرار دهد. همچنین از آن جا که تحولات همگام با رشد فناوری و تکنولوژی در بخش صنعت میتواند بر اشتغال صنعتی تأثیرگذار باشد لذا لازم است هدایت سرمایهگذاری در جذب فناوری توسط بنگاههای صنعتی از بخشهای کشاورزی و خدماتی به سمت زیربخشهای مولد بخش صنعت جهت افزایش اشتغال در تدوین برنامههای سیاست صنعتی مدنظر قرار گرفته و همچنین درآمدهای بخش نفت و گاز به سرمایهگذاری در تحقیق و توسعه، نوآوری و آموزش نیروی شاغل و توسعه طرحهای صنعتی اختصاص داده شود.