تدوین مدل اشتیاق تحصیلی براساس راهبرد خودکارآمدی با میانجی‌گری هوش هیجانی در دانش‌آموزان دورۀ دوم متوسطه شهرستان مریوان

نویسندگان

1 استادیار گروه روان شناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک، ایران

2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی ، واحد دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد اراک، اراک، ایران

3 دانشیار گروه روان شناسی تربیتی، دانشگاه آزاد واحد اراک، اراک، ایران

doi
10.22059/japr.2021.304255.643544
چکیده

خودکارآمدی با میانجی‌گری هوش هیجانی در دانش‌آموزان دورۀ دوم متوسطۀ شهرستان مریوان است. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، و از لحاظ اجرا توصیفی- همبستگی و تحلیل آن براساس مدل ساختاری است. جامعۀ آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دورۀ دوم متوسطه در سال تحصیلی 1399-1398 شهر مریوان است که از میان آن‌ها 330 نفر (174 پسر و 156 دختر) به‌صورت تصادفی با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات، از پرسشنامۀ اشتیاق تحصیلی (AEQ)، پرسشنامۀ خودکارآمدی (SEQ) و پرسشنامۀ هوش هیجانی سیبریاشرینگ (SEIQ) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و Amos صورت گرفت. ویژگی روان‌سنجی این ابزارها در مطالعۀ فعلی بررسی شد و از مطلوبیت آن‌ها اطمینان حاصل شد. نتایج نشان داد هوش هیجانی و خودکارآمدی به‌صورت مستقیم به‌ترتیب با مقادیر 35/0 و 30/0 تأثیر معنادار، مثبت و مستقیم بر اشتیاق تحصیلی دارند. علاوه‌براین مطابق نتایج، خودکارآمدی به‌صورت مستقیم توان پیش‌بینی اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان را دارد. همچنین خودکارآمدی از طریق هوش هیجانی به‌صورت غیرمستقیم می‌تواند توان اشتیاق تحصیلی را به‌صورت معنادار پیش‌بینی کندخودکارآمدی با میانجی‌گری هوش هیجانی در دانش‌آموزان دورۀ دوم متوسطۀ شهرستان مریوان است. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، و از لحاظ اجرا توصیفی- همبستگی و تحلیل آن براساس مدل ساختاری است. جامعۀ آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دورۀ دوم متوسطه در سال تحصیلی 1399-1398 شهر مریوان است که از میان آن‌ها 330 نفر (174 پسر و 156 دختر) به‌صورت تصادفی با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات، از پرسشنامۀ اشتیاق تحصیلی (AEQ)، پرسشنامۀ خودکارآمدی (SEQ) و پرسشنامۀ هوش هیجانی سیبریاشرینگ (SEIQ) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و Amos صورت گرفت. ویژگی روان‌سنجی این ابزارها در مطالعۀ فعلی بررسی شد و از مطلوبیت آن‌ها اطمینان حاصل شد. نتایج نشان داد هوش هیجانی و خودکارآمدی به‌صورت مستقیم به‌ترتیب با مقادیر 35/0 و 30/0 تأثیر معنادار، مثبت و مستقیم بر اشتیاق تحصیلی دارند. علاوه‌براین مطابق نتایج، خودکارآمدی به‌صورت مستقیم توان پیش‌بینی اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان را دارد. همچنین خودکارآمدی از طریق هوش هیجانی به‌صورت غیرمستقیم می‌تواند توان اشتیاق تحصیلی را به‌صورت معنادار پیش‌بینی کند.