جرم‌انگاری فیلترینگ پلتفرم‌ها (پیام‌رسان‌ها)؛ چالشی برای حق اشتغال با تأکید بر اسناد بین‌المللی

نویسندگان

1 استادیار، گروه حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)

2 استادیار، گروه حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22034/jccj.2024.442482.1487
چکیده

برخی با استناد به ماده 25 قانون جرایم رایانه‌ای، خرید و فروش فیلترشکن را جرم می‌دانند، درصورتی‌که مشمول این ماده نمی‌شود، زیرا استفاده از فیلترشکن صرفاً برای ارتکاب جرم نیست. هدف از این پژوهش جرم‌انگاری فیلترینگ درخصوص حق اشتغال و کسب و کار با استفاده از پلتفرم‌های موجود بر طبق قانون ایران و اسناد بین‌المللی می‌باشد و فرضیه بر این است که تا چه‌اندازه جرم‌انگاری فیلترینگ برای افرادی که از پلتفرم‌ها جهت کسب و کار استفاده می‌نمایند، تأثیر دارد. یافته‌ها حکایت از آن دارد که در اصل 28 قانون اساسی، افراد حق دارند به شغلی که تمایل و مخالف اسلام و مصالح عمومی نیست را برگزینند و وظیفه دولت است که امکان اشتغال در شرایط مساوی برای همگان را ایجاد کنند و مشابه آن ماده 23 اعلامیه جهانی حقوق بشر که حق کار، شرایط منصفانه و رضایت‌بخشی است و نیز در ماده 6 میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که کشورهای طرف میثاق باید حق کارکردن آزادانه برای کسب و کار را به رسمیت شناخته و اقدامات مقتضی را معمول دارند و قوانین مصوبه و سیاست‌گذاری مربوط به فیلترینگ پلتفرم‌های کسب و کار باید به‌گونه‌ای باشد تا اطلاع‌رسانی به‌شکل فراگیر تحقق یابد و کیان دینی و فرهنگی ملت نیز مصون بماند. روش پژوهش به‌صورت توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه‌ای به این موضوع پرداخته است.