مقایسۀ انگیزش، فراشناخت و تنظیم هیجان ریاضی در دانشآموزان دارای اضطراب ریاضی و عادی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی ،دانشگاه گیلان ، گیلان ، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی ،دانشگاه گیلان ، گیلان ،ایران
3 استاد گروه روانشناسی ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، دانشگاه گیلان ، گیلان ، ایران
doi
10.22059/japr.2021.305900.643572چکیده
هدف پژوهش حاضر مقایسۀ انگیزش، فراشناخت و تنظیم هیجان ریاضی در دانشآموزان دارای اضطراب ریاضی و عادی است. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و از لحاظ گردآوری اطلاعات، مقایسهای است. جامعۀ آماری شامل تمامی دانشآموزان دختر پایۀ پنجم مدارس عادی لاهیجان در سال 1398-1397 و شامل 580 نفر و روش نمونهگیری تمامشمار است. با استفاده از مقیاس اضطراب ریاضی، غربالگری روی دانشآموزان صورت گرفت و براساس نمرۀ برش این مقیاس، 142 نفر از دانشآموزانی که کمترین و بیشترین نمره را کسب کردند، در دو گروه مساوی دارای اضطراب ریاضی و عادی قرار گرفتند. ابزارهای اصلی این پژوهش، مقیاس تنظیم هیجان ریاضی کودکان (CERS-M)،انگیزش ریاضی (CMMQ)، فراشناخت ریاضی (MAMQ) و ابزارهای تشخیصی شاملاضطراب ریاضی کودکان (MASC)، مقیاس اختلال ریاضی تبریزی (TMDS) و ماتریسهای پیشروندۀ ریون (RPM) است. دادهها با روشهای آماری مانوا (MANOVA) و آزمون t مستقل در نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد گروه دارای اضطراب ریاضی در هر سه متغیر نمرۀ کمتری کسب کردهاند (05/0p <). همچنین دو گروه، در مؤلفۀ انگیزش در بعد فراشناخت و کمکخواهی و حفظ توجه و تمرکز در مقیاس تنظیم هیجان تفاوت معناداری ندارند. بهطورکلی با توجه به اهمیت متغیرهای فراشناختی، انگیزشی و هیجانی در اضطراب ریاضی دانشآموزان، آموزش در این زمینه ضروری بهنظر میرسد.