پیشبینی سطوح بهشیاری بر اساس ابعاد کمالگرایی خودمحور، دیگرمحور و جامعهمحور
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی وعلوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/japr.2021.290623.643359چکیده
بهشیاری، حالتی از حضور، و توجه باز و بدون قضاوت به لحظهلحظه زندگی است. کمالگرایی، یعنی گرایش به تعیین معیارهای عالی و تلاش برای بینقصبودن، با بهشیاری در ارتباط است. این پژوهش با هدف پیشبینی سطوح بهشیاری براساس سه بعد کمالگرایی خودمحور، دیگرمحور و جامعهمحور، به روش همبستگی اجرا گردید. از میان جمعیت آماری شامل دانشجویان دانشگاه تهران (سال تحصیلی 96-95) به روش نمونهگیری دردسترس غیرتصادفی تعداد 265 نفر (35 دختر و 230 پسر) انتخاب شدند، و مقیاسهای بهشیای (MAAS) و کمالگرایی چند بعدی تهران (TMPS) را پر کردند. از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی جهت تحلیل دادهها استفاده شد. یافتهها نشان داد کمالگرایی با بهشیاری رابطه منفی معنادار دارد. در مدل رگرسیون خطی، یافتهها نشان داد ابعاد سهگانه کمالگرایی میتوانند 18 درصد از تغییرات بهشیاری را به صورت معنادار پیشبینی کنند (05/0>p). بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت؛ ابعاد سهگانه کمالگرایی میتوانند میزان موفقیت فرد در زندگی بهشیارانه را تحت تأثیر قرار دهند. چسبیدن به استانداردها و نگرانی درباره انتظارات و واکنشهای منفی دیگران در افراد کمالگرا اجازه نمیدهد به اندازه کافی در اینجا و اکنون حضور داشته باشند.