قدرت نرم و سایبری؛ کارکرد آن درجمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی
2 استاد علوم سیاسی و روابط بینالملل دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.30465/cps.2019.4344چکیده
رسانههای جدید ارتباطی به عنوان ابزارهای استراتژیک «قدرت نرم»، به یکی از مهمترین مولفههای برتری سیطره سیاسی و فرهنگی تبدیل شدهاند. در این ارتباط جمهوری اسلامی ایران در معرض انواع برنامههای ماهوارهای و سایبری قرار گرفته که این امر منجربه خلق رویدادها و تغییراتی در ابعاد سیاسی، اجتماعی کشور شده است. سوال این است که قدرت نرم و رسانهای مدرن، چگونه در این تقابل به کارگرفته شده و چه پیامدها و تغییراتی در جنبههای اجتماعی و سیاسی حادث شده است؟ در این مقاله با شناسایی این رویدادها و تغییرات، مهمترین ابزارهای قدرت نرم، چگونگی کارکرد، نقاط حساس اثرگذاری و نتایج بهکارگیری این ابزارها درگستره اجتماعی، سیاسی و امنیتی ایران را بررسی شد. به تصور نگارنده «فرامدرنیسم» و «روششناسی پست مدرن» با توجه به مولفههای مورد تاکید مثل «فرو ریختن قطعیتها»، «شالودهشکنی»، «توجه به انواع متفاوت قدرت، هویت و گفتمان» و «ارایه تصویری سیال و فاقد مرکز از قدرت و شبکهای شدن آن» با نتایج حاصله از «انقلاب ارتباطات وگسترش فضای سایبر» بهتر همخوانی دارد. یافتههای این پژوهش موید آن است که فضای سایبری و شبکههای ماهوارهای تغییرات ژرف و گستردهای را در ابعاد اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در ایران ایجاد کرده است که مدیریت آنها نیازمند راهبردهای ویژهای در شیوه حکمرانی و سیاستگذاری است.