بررسی تأثیر آموزش مبتنی بر درمان عقلانی-هیجانی-رفتاری بر مؤلفه‌های کیفیت رابطۀ زناشویی زوجین مبتلا به سرطان پستان

نویسندگان

1 دانشیار گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 استاد گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی مرکز مشاوره دانشگاه علوم پزشکی قزوین

4 کارشناسی ارشد گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2021.305718.643570
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش مبتنی بر درمان عقلانی- هیجانی-رفتاری بر مؤلفه‌های کیفیت رابطةۀ زناشویی زوجین مبتلا به سرطان پستان بوداست. این پژوهش به به‌لحاظ هدف کاربردی و به به‌لحاظ شیوه شیوۀ گردآوری اطلاعات از نوع مطالعات نیمه نیمه‌آزمایشی و طرح آن، پیش آزمون-پس پس‌آزمون با گروه کنترل بوداست. جامعه جامعۀ آماری پژوهش حاضر شامل کلیهتمامی زوجین مبتلا به سرطان پستان بوداست که در مهرماهمهر ماه 1397 برای پیگیری درمان سرطان به بیمارستان ولایت شهر قزوین مراجعه کرده بودند. شیوه شیوۀ نمونه‌گیری این پژوهش غیرتصادفی و از نوع در دسترس بود،است؛ به‌طوری‌کهبه طوری که از میان همۀ کلیه زوجینی که در مهرماهمهر ماه 1397 به بیمارستان ولایت مراجعه کرده بودند، تعداد 60 زن به‌صورتبه صورت در دسترس انتخاب و مورد پیش‌آزمونپیش آزمون قرار گرفتشدند، . از میان این افراد، تعداد 18 زن به به‌همراه همسرانشان (18 زوج) که در مقیاس کیفیت رابطه رابطۀ زناشویی نمرةۀ پایین‌ترپایین تر از میانگین کسب کرده بودند، گزینش انتخاب شدند و به‌صورتبه صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. و در ادامه تنها فقط گروه آزمایش، تعداد 8هشت جلسه (هر جلسه دو ساعت) تحت آموزش مبتنی بر درمان عقلانی عقلانی-هیجانی هیجانی-رفتاری قرار گرفت. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه پرسشنامۀ کیفیت رابطةۀ زناشویی ادراک‌شدهادراک شده (PRQC) بوداست. داده‌های این پژوهش با استفاده از نرم‌افزارنرم افزار SPSS-24 و از طریقبه روش تجزیه و تحلیل کوواریانس چند متغیره (مانکوا) تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که گروه آزمایش و گواه از لحاظ مؤلفه‌های کیفیت رابطةۀ زناشویی تفاوت معنی‌اداری با یکدیگر دارند، ؛ به‌طوری‌کهبه طوری که اندازةۀ همةۀ مؤلفه‌های کیفیت رابطةۀ زناشویی در زوجینی که در گروه آزمایش حضور داشترند، به‌طوربه طور معناداری بیشتر از گروه گواه بوداست (001/0 = p). . (p < 0.001) براساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر درمان عقلانی- هیجانی- رفتاری موجب ارتقاء ارتقای مؤلفه‌های کیفیت رابطةۀ زناشویی در زوجین مبتلا به سرطان پستان می‌شود