رویکرد نظامهای حقوقی ایران و انگلستان در قبال بزهدیدگان غیرمستقیم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حقوق، واحد یزد، دانشگاه آزاداسلامی، یزد، ایران.
2 استادیار مدعو، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی. (عضو هیأتعلمی، گروه حقوق و فقه پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم، تهران، ایران). (نویسنده مسؤول)
3 استادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
doi
10.22034/jccj.2024.462439.1580چکیده
بزهدیدگان غیرمستقیم از موضوعات مهم در حقوق کیفری ایران است که مهجور مانده است. آسیبهای این دسته از بزهدیدگان آثار سوءاجتماعی مهمی بهدنبال دارد. ازجمله کشورهای پیشرو در این زمینه، کشور انگلیس است. بر همین اساس بررسی رویکرد نظامهای حقوقی ایران و انگلستان در قبال بزهدیدگان غیرمستقیم ضروری است. هدف مقاله حاضر بررسی این سؤال است که رویکرد نظامهای حقوقی ایران و انگلستان در قبال بزهدیدگان غیرمستقیم چگونه است؟ مقاله حاضر توصیفی ـ تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانهای به بررسی سؤال مورد اشاره پرداخته است. یافتهها بر این امر دلالت دارد که نظام حقوقی کشور انگلیس در قیاس با سایر کشورها بهخوبی توانسته در قوانین موضوعه خود، بحث حمایت از بزهدیدگان غیرمستقیم را مورد توجه قرار دهد، لیکن ایران، هنوز نتوانسته به رویکرد منسجمی در ارتباط با حمایت از حقوق بزهدیدگان دست یابد. نظام حقوقی ایران، صرفاً در رابطه با بزهدیدگان مستقیم و بهصورت پراکنده و در قوانین متعدد، حمایتهایی را در نظر گرفته است، نتیجه اینکه در ایران دو اشکال اساسی وجود دارد: نخست اینکه اصلاً توجهی به حقوق بزهدیدگان غیرمستقیم نشده؛ دوم اینکه حمایتهایی که برای بزهدیدگان مستقیم نیز در نظر گرفته شده، منسجم نیست، بهطوریکه با مطالعه قوانین و مقررات داخلی ملاحظه میشود که باوجود اینکه افراد خانواده بهطور غیرمستقیم بزهدیده رفتارهای نابهنجار بزهکار میگردند، حمایتی صورت نگرفته است.