تأثیر طرحوارهدرمانی هیجانی بر بخشودگی، کیفیت روابط زناشویی و تمایزیافتگی زنان مواجهشده با پیمانشکنی همسر
نویسندگان
1 کارشناس ارشد گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی دزفول، ایران
doi
10.22059/japr.2021.305998.643574چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر طرحوارهدرمانی هیجانی بر بخشودگی، کیفیت روابط زناشویی و تمایزیافتگی زنان مواجهشده با پیمانشکنی همسر است. این پژوهش برحسب هدف کاربردی است و روش آن شبهآزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل است. جامعۀ آماری مطالعۀ حاضر، تمامی زنان دارای مشکل پیمانشکنی همسر مراجعهکننده به مرکز خدمات روانشناختی و روانپزشکی صبای شهر دزفول در سال 1398 هستند که از بین آنها 30 نفر بهصورت در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند و در دو گروه 15 نفری (گروه آزمایش و گروه کنترل) با گمارش تصادفی قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای بخشودگی بینفردی (IFI)، کیفیت روابط زناشویی (QMRS) و تمایزیافتگی خود (DSI) است که در دو مرحلۀ پیشآزمون و پسآزمون اجرا شد. در مرحلۀ بعد، گروه آزمایش هشت جلسۀ نوددقیقهای (هفتهای دو بار) مداخله دریافت کرد و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از روشهای کوواریانس یکراهه و چندراهه با استفاده از نرمافزار آماری SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد طرحوارهدرمانی میتواند بهطور معناداری موجب افزایش بخشودگی، کیفیت روابط و تمایزیافتگی زنان مواجهشده با پیمانشکنی همسر شود (001/0< p)؛ بنابراین، استفاده از رویکرد طرحوارهدرمانی هیجانی بهعنوان مداخلهای مؤثر برای پیشگیری از مشکلات زوجین پیشنهاد میشود.
