نقش میانجیگری عاطفۀ مثبت و منفی در رابطۀ بین ذهنآگاهی و بهزیستی روانشناختی دانشجویان شهر ایلام
نویسندگان
1 1. دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی ، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
4 استادیار گروه آمار، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران.
doi
10.22059/japr.2021.306991.643594چکیده
در پژوهش حاضر، به بررسی نقش میانجیگری عاطفۀ مثبت و منفی در رابطۀ بین ذهنآگاهی و بهزیستی روانشناختی دانشجویان شهر ایلام پرداخته شده است. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ دانشجویان دختر و پسر دانشگاههای شهر ایلام (آزاد و دولتی) است که در سال تحصیلی 1399-1398 در این دانشگاهها مشغول به تحصیل بودند. از میان این دانشجویان 400 نفر به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. روش مطالعه، توصیفی از نوع همبستگی و هدف آن کاربردی است. دادههای پژوهش به روش مدلیابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزارهای SPSS25 و Amos20 تجزیه و تحلیل شد. ابزارهای این پژوهش بهمنظور ارزیابی متغیرها عبارتاند از: مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف .(RSPWB) پرسشنامۀ پنجوجهی ذهنآگاهی بائر و همکاران (FFMQ) و مقیاس عاطفۀ مثبت و منفی واتسون و همکاران (PANAS) . در پژوهش حاضر، ضریب مسیر غیرمستقیم ذهنآگاهی بر بهزیستی روانشناختی دانشجویان از طریق عاطفۀ مثبت 27/0 و از طریق عاطفۀ منفی 20/0 بهدست آمد که هردو در سطح 001/0P= معنادار هستند. این نتایج بیانگر آن است که متغیرهای عاطفۀ مثبت و منفی، رابطۀ بین متغیرهای ذهنآگاهی و بهزیستی روانشناختی را میانجیگری میکنند. براساس این یافتهها میتوان نتیجه گرفت ذهنآگاهی با تأثیر بر میزان شکلگیری عاطفۀ مثبت و منفی، بر بهزیستی روانشناختی دانشجویان تأثیر میگذارد.