استعارۀ غرب در گفتمان روشنفکری ایرانی مطالعۀ موردی آل احمد و شریعتی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی

2 استادیار، گروه علوم سیاسی،دانشکده علوم اجتماعی،دانشگاه رازی،کرمانشاه

doi
چکیده

شناخت تفکر اندیشمندان و روشنفکران تاثیرگذار از راه‌های مختلفی امکان­پذیر است. یکی از رویکردهای جدیدی که در این زمینه، طی دهه‌های اخیر، طرح شده است رویکرد تحلیل استعاره‌های مفهومی است. در همین راستا، این تحقیق پرسش اصلی خود را به استعارۀ غرب در گفتمان روشنفکری ایرانی اختصاص داده و مطالعۀ موردی اندیشه‌های جلال آل احمد و علی شریعتی را برگزیده است. فرضیه مقاله این بوده که اندیشۀ روشنفکرانی همچون جلال و شریعتی دارای پیچیدگی‌های استعاری است که بایستی به کمک رویکردهای تحلیل استعاره فهم شود. یافته‌های تحقیق نشان داده است که اگرچه استعارۀ غرب در تفکر جلال و شریعتی، هر دو، به کار رفته است ولی جلال آن را در معنای تکنیکی و ماشین‌وارگی درک کرده و شریعتی در معنای بیگانگی و دوری از خویشتن. رویکرد تحقیق تحلیل استعاری و شیوه جمع­آوری داده‌ها کتابخانه‌ای و اسنادی بوده است.