مروری بر پیشینه کاربرد روش های زیست فناوری در تکثیر جینکو
نویسندگان
1 گروه پژوهشی بیوتکنولوژی، پژوهشکده فناوری های نوین زیستی دانشگاه زنجان
2 گروه ژنتیک و به نژادی, دانشکده کشاورزی ,دانشگاه زنجان
3 گروه ژنتیک و به نژادی, دانشکده کشاورزی ,دانشگاه زنجان
doi
چکیده
گیاه جینکو بیولوبا یکی از قدیمیترین موجودات زنده روی کره زمین است که به همین دلیل به فسیل زنده نیز شهرت دارد. این گیاه بومی کشور چین است و به واسطه ترکیبات ارزشمندی که در خود دارد نظیر جینکولیدها و بیلوبالید از دیرباز در طب سنتی چینی مورد استفاده بوده است. توجه جهانی به این گیاه اثرگذار در درمان، کنترل و حتی پیشگیری از طیف گستردهای از بیماریها نظیر دیابت، آلزایمر، ناتوانیهای جنسی، اختلالات تمرکز، بیماریهای عروقی و ایمنی باعث شده که کشورها به روشهای مبتنی بر بیوتکنولوژی جهت کشت آزمایشگاهی این گیاه ارزنده روی بیاورند. اولین گزارشات موفق علمی مبنی بر به کار بستن روشهای زیست فناوری در کشت جینکو به سال 1949 میلادی برمیگردد، در سالهای پس از آن نیز روشهای مختلفی مورد بررسی قرار گرفتند که گرچه برخی با شکست روبه رو شد اما برآیند کلی این مطالعات به نتایج ارزندهای منتج شد که امروزه سنگ بنای کشت گسترده جینکو در جهان هستند. در این مقاله پیشینه و خاستگاه درخت جینکو همراه با بررسی نتایح گزارشات علمی منتشر شده جهانی در خصوص استفاده از بیوتکنولوژی در کشت و تکثیر آن در بازه زمانی 1957 تا سال2020 مورد بحث و بررسی قرار میگیرد.