مبانی جرمانگاری خشونت خانوادگی علیه اطفال و نوجوانان در پرتو نظام حقوقی ایران و فقه امامیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
2 استادیار، گروه حقوق حقوق جزا و جرمشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران. (نویسنده مسؤول)
3 استاد، گروه حقوق حقوق جزا و جرمشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
4 استایار، گروه حقوق حقوق جزا و جرمشناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22034/jccj.2024.408349.1327چکیده
حاکمشدن فضای پستمدرنیزم بر زندگی جوامع بشری و ورود متغیرهای مختلف به زندگی افراد، موجب پیچیدهشدن روابط انسانها شده است. یکی از موضوعات مهم در این زمینه، افزایش تنش و خشونت میباشد. در این میان یکی از مصادیق مهم خشونت، خشونت خانوادگی میباشد. خشونت خانوادگی نیز دارای ابعاد و مصادیق مختلفی، ازجمله خشونت علیه زنان، خشونت علیه اطفال و نوجوانان و ... است. در پژوهش حاضر که با روش توصیفی ـ تحلیلی گردآوری شده است، مبانی جرمانگاری این پدیده در نظام حقوقی ایران و فقه امامیه مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. در پژوهش حاضر مشاهده خواهد شد که علیرغم ظواهر برخی احکام مانند جواز تأدیب اطفال و نوجوانان، در چهارچوب نظام فقهی ـ حقوقی حاکم، همه مصادیق خشونت علیه اطفال و نوجوانان ممنوع میباشد و وجود احاکم خاص تربیتی ـ آموزشی هیچگونه جوازی برای اعمال خشونت علیه اطفال و نوجوانان فراهم نمیکند.
