پیشبینی اضطراب دختران نوجوان براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه مادران با میانجیگری تمایزیافتگی خود و طرحوارههای ناسازگار اولیه دختران
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی ، کرج، ایران
3 دانشجوی دکتری گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی ، کرج، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی، واحد کرج،دانشگاه آزاد اسلامی ، کرج، ایران
doi
10.22059/japr.2021.305503.643564چکیده
هدف از پژوهش حاضر، پیشبینی اضطراب دختران نوجوان براساس طرحوارههای ناسازگار اولیه مادران با میانجیگری تمایزیافتگی خود و طرحوارههای ناسازگار اولیه دختران بود. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان فردیس استان البرز در نیمسال اول 99-1398 بود. از میان آنها به روش نمونهگیری در دسترس 300 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه اضطراب بک (BAI) ، پرسشنامه تمایزیافتگی خود (DSI) و پرسشنامه طرحواره یانگ (YSQ) بود. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد ضریب مسیر مستقیم بین طرحوارههای ناسازگار اولیه مادر و اضطراب دختران مثبت و معنادار بود. ضریب مسیر غیرمستقیم بین طرحوارههای ناسازگار مادر و اضطراب دختران بهواسطه تمایزیافتگی خود و طرحوارههای ناسازگار اولیه مثبت و معنادار بود. آموزش والدین بهویژه مادران، بهمنظور کاهش تظاهرات طرحوارههای ناسازگار آنها در روابطشان با فرزندان دخترشان و همچنین تمرکز بر پیش آمادگیهای شخصیتی دختران نوجوان در درمان اضطراب آنها به درمانگران و بالینگران پیشنهاد میشود.