ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس تعلق پذیری عمومی در دانشجویان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 دانشیار روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی مشاوره و تربیتی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22059/japr.2021.299681.643490
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، اعتباریابی و بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس تعلق‌پذیری عمومی در دانشجویان بود. این مطالعه کاربردی، یک طرح روان‌سنجی بود و جامعه آماری آن را دانشجویان دانشگاه بیرجند در سال تحصیلی 97-1396 تشکیل می‌دادند.. طی دو مطالعه به‌ترتیب 164 نفر (108 دختر و 56 پسر) و 236 نفر (156 دختر و 80 پسر)  از دانشجویان دانشگاه بیرجند به شیوه نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شدند. گردآوری  داده‌ها با مقیاس‌های تعلق‌پذیری عمومی (GBS)، احساس تنهایی اجتماعی و عاطفی بزرگ‌سالان (SELSA-S)، افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-21) و رضایت از زندگی (LOT) بود. همسانی درونی، روایی عاملی اکتشافی، تأییدی، ملاکی، پیش‌بین و سازه با نرم‌افزارهای 16-SPSS و 24-AMOS موردبررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که مقیاس، ساختاری دوعاملی با واریانس تبییین شده 61/56 درصد دارد. تحلیل عاملی تأییدی مرتبه دوم نیز، تأیید شد. روایی همگرا و واگرای مقیاس در ارتباط با احساس تنهایی اجتماعی و روایی پیش‌بین آن در ارتباط با افسردگی و رضایت از زندگی به تأیید رسید. برحسب سن و جنسیت نیز، تفاوت معناداری به‌دست نیامد. به‌نظر می‌رسد، مقیاس تعلق‌پذیری عمومی (GBS) در دانشجویان از پایایی و روایی مناسبی برخوردار است.