تحلیل غایت حقوقی نظام ثبت اطلاعات «هویتی» و «وضعیتی» شرکتهای تجاری و تاثیر آن در انتخاب الگوی کارآمد ثبتی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی پردیس فارابی دانشگاه تهران

2 استادیار گروه حقوق خصوصی و اسلامی، دانشکده حقوق دانشگاه تهران

doi
10.22034/ijts.2021.246925
چکیده

نظام ثبت شرکت‌ها به‌عنوان تنها نهاد تخصصی در حوزۀ اطلاعاتِ شرکت‌های تجارتی دارای کارکردی دوگانه در ثبت اطلاعات است. در خصوص اطلاعات هویتی، هدف نظام ثبتی، قطعیت این اطلاعات است، درحالی‌ که در حوزۀ اطلاعات وضعیتی، «برقراری تقارن اطلاعاتی» هدف اصلی است. نظام‌های ثبتی در تحقق این اهداف روش‌های یکسانی را به‌کار نبرده‌اند؛ به‌طوری ‌که در حوزۀ اطلاعات هویتی الگوهای وحدت ظاهر و تعدد ظاهر را ایجاد کرده‌اند و در خصوص اطلاعات وضعیتی مدل‌های واسطه‌گرا و تعامل‌گرا را به‌کار برده‌اند. نگارندگان این پژوهش با مطالعۀ تطبیقی و بر مبنای تحلیل‌های حقوقی و اقتصادی به این نتیجه رسیده‌اند که برای تحقق اهداف یادشده، در حوزۀ اطلاعات هویتی، «الگوی وحدت ظاهر» و در حوزۀ اطلاعات وضعیتی، «الگوی واسطه‌محور»، الگوی ثبتی کارآمد است و بر همین اساس پیشنهادهایی در جهت وضع قوانین در حوزۀ ثبت شرکت‌های ایران ارائه داده‌اند.