نقش میانجی تعهد زناشویی در رابطه بین ادراک انصاف و رضایت مندی زناشویی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری روان شناسی سلامت ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2021.304979.643553
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی تعهد زناشویی در رابطه بین ادراک انصاف و رضایت زناشویی بود. روش مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل تمام زنان کارمند متأهل و صاحب فرزند دانشگاه تهران در سال 98-1397 بود. 103 نفر از زنان کارمند متأهل و صاحب فرزند دانشگاه تهران در سال 98-1397 به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و پرسشنامه استاندارد ادراک انصاف پذیری ((PEM، تعهد زناشویی (DCI) و سازگاری زناشویی اسپنیر (DAS) بر روی آن ها اجرا شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم افزار 16–SPSS و 18-Amos استفاده شد. نتایج ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر نشان داد، بین ادراک انصاف و رضایت زناشویی، تعهد و مؤلفه­های آن یعنی تعهد شخصی، اخلاقی و ساختاری رابطه مثبت و معناداری در سطح 01/0>P برقرار است. علاوه براین، تعهد زناشویی و مؤلفه­های آن دارای رابطه مثبت معناداری با رضایت زناشویی است (01/0>P). همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد، اثر غیرمستقیم ادراک انصاف بر رضایت زناشویی از طریق ایجاد تعهد زناشویی، معنادار است (ضریب تأثیر=50/0). به طور کلی، یافته های مطالعه حاضر بیانگر این نکته است که ادراک انصاف در زندگی مشترک از طریق ایجاد تعهدات زناشویی نقش مهمی در میزان رضایت زناشویی ایفا می­کند.