بررسی اثر شیوع بیماری کرونا بر ستانده بخشهای اقتصادی و توزیع درآمد از مسیر صادرات غیرنفتی زیربخشهای صنعتی
نویسندگان
1 استاد،دانشکده اقتصاد علامه طباطبائی،
2 کارشناس ارشد علوم اقتصادی ، دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران،
3 استادیار گروه مدیریت بانک، بیمه و گمرک، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 دانشیار دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22034/ijts.2022.246929چکیده
بر اساس آمارهای رسمی منتشر شده از سوی گمرک جمهوری اسلامی ایران، میزان صادرات بخشهای صنعتی در چهار ماهه نخست سال 1399 نسبت به مدت مشابه سال 1398، به طور متوسط با کاهش 28 درصدی روبرو گردید. در این مقاله با استفاده از آخرین ماتریس حسابداری اجتماعی (SAM) سال 1395 با فرض تداوم روند مذکور در کل سال، آثار و تبعات شوک کاهش صادرات غیرنفتی کشور در پی شیوع ویروس کرونا بر تولید بخشهای اقتصادی و توزیع درآمد در قالب رویکرد ضرایب فزاینده حسابداری محاسبه میشود. سپس نتایج مذکور مبنای شناسایی پنج بخش مهم مبدأ و مقصد برای بهکارگیری رویکرد تحلیل مسیر ساختاری زنجیرههای اثرگذاری قرار میگیرد. و همچنین مسیرهای مهم اثرگذاری کاهش صادرات بر پنج زیربخش اقتصادی در چارچوب رویکرد تحلیل مسیر ساختاری شناسایی شدهاند. یافتههای مقاله حاضر نشان میدهد که اولاً ستانده کل به میزان 49/6 درصد کاهش مییابد. ثانیاً توزیع کارکردی درآمد به ضرر مازاد عملیاتی و جبران خدمات کارکنان تغییر میکند به طوریکه به ترتیب کاهش 63/5 و 84/3 درصدی را تجربه میکنند در حالیکه درآمد مختلط صرفاً 79/2 درصد کاهش مییابد. ثالثاً با کاهش 23/3 درصدی درآمد خانوارهای شهری و افت 98/2 درصدی درآمد خانوارهای روستایی، توزیع نهادی درآمد نیز به ضرر خانوارهای شهری تغییر میکند. رابعاً توضیحدهندگی مسیرهای عمده اثرگذاری که با استفاده از رویکرد تحلیل مسیرساختاری شناسایی شدهاند از 45 درصد تا بیش از 99 درصد در نوسان است.