تبیین روابط بین ذهن‌آگاهی و شفقت‌به‌خود با شایستگی اجتماعی در دانشجویان دختر براساس نقش میانجی بخشودگی بین‌فردی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

2 استادیار گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

3 دانشیار گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

doi
10.22059/japr.2021.309197.643625
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، تبیین روابط بین ذهن‌آگاهی و شفقت‌به‌خود با شایستگی اجتماعی در دانشجویان دختر براساس نقش میانجی بخشودگی بین‌فردی بود. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری را تمام دختران دانشجوی دانشگاه‌ تهران در ترم دوم سال تحصیلی 99-1398 مشغول‌به‌تحصیل بودند، تشکیل دادند. از میان این افراد به‌ روش نمونه­گیری در دسترس 378 نفر انتخاب شدند. ابزارهای خودگزارشی شامل پرسشنامه‌های شایستگی اجتماعی (SCQ)، مهارت‌های ذهن‌آگاهی کنتاکی (KIMS)، مقیاس‌های شفقت‌به‌خود (SCS) و بخشودگی بین‌فردی (IFS) برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. داده­های پژوهش حاضر با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان دادضریب مسیر غیرمستقیم بین ذهن‌آگاهی (01/0>p و 185/0=β) و شفقت‌به‌خود (01/0>p و 227/0=β) با شایستگی اجتماعی مثبت و در سطح 01/0 معنادار بود. مجموع مجذور همبستگی‌های چندگانه برای متغیر شایستگی اجتماعی برابر با 64/0 به‌دست آمد. این یافته بیانگر آن بود که شفقت‌به‌خود، ذهن‌آگاهی و بخشودگی بین‌فردی 64 درصد از واریانس شایستگی اجتماعی را در دختران دانشجو تبیین می‌کند. به‌نظر می­رسد تمرکز بر حال و نه مشکلات گذشته و عدم قضاوت‌گری و شفقت نسبت به‌خود، شفقت و بخشودگی را نسبت به ‌دیگران، موجب می‌شود و فرد احساس شایستگی اجتماعی بیشتری خواهد کرد.