مطالعه مقدماتی ویژگیهای روانسنجی پرسشنامه ظرفیت تأملی والدینی بر روی یک نمونه ایرانی
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد، گروه روانشناسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/japr.2020.297614.643446چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اعتبار و روایی پرسشنامه ظرفیت تأملی والدینی (لویتن و همکاران، 2017) بود. این مطالعه کاربردی، یک طرح روانسنجی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مادران دارای کودک یک تا پنج سال استان تهران در سال 1398 بودند. در این مطالعه از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد که نمونه آماری شامل 244 نفر از مادران دارای کودک 1 تا 5 سال (106 دختر و 138 پسر) بود. ابزار سنجش مورد استفاده در این پژوهش مقیاس ظرفیت تأملی والدینی (PRFQ) بود. روایی سازه از طریق تحلیل عاملی اکتشافی و با شیوه مولفه اصلی و چرخش واریماکس بررسی شده و سه عامل پیش ذهنسازی، اطمینان از وضعیت روانی و کنجکاوی در مورد وضعیت روانی به دست آمده و 48/43 درصد از واریانس استخراج شد. مقدار آلفای کرونباخ به ترتیب در سه عامل 68/0، 72/0، 68/0 و در کل مقیاس 70/0 به دست آمد. با توجه به نتایج تحلیل عاملی اکتشافی و اعتبار به دست آمده، به نظر میرسد شواهد اولیه همگرا با نتایج به دست آمده از مقیاس اصلی وجود دارد و این مقیاس توانایی سنجش میزان ظرفیت تأملی والدینی را دارد.