تاثیر ساختار نهاد بر صادرات کالاهای واسطهای کشورهای درحال توسعه
نویسندگان
1 استادیار،گروه مدیریت، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران
2 دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران
3 دانشیار، اقتصاد بینالملل، دانشکده مدیریت و حسابداری، گروه اقتصاد و مدیریت، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، میارکه، ایران
doi
10.22034/ijts.2021.246923چکیده
طی دو دهه اخیر تجارت کالاها و خدمات واسطهای1[1] کشورهای درحال توسعه بهواسطه اتصال به زنجیره ارزش جهانی رو به رشد بوده است. از طرفی بسیاری از این کشورها اقداماتی را برای توسعه نهادی بهویژه در حوزه تجارت بینالمللی داشته باشد. بررسی میزان اهمیت و تاثیر عامل نهادی بر صادرات کالاهای واسطهای کشورهای درحال توسعه در چارچوب مدل جاذبه، از اهداف اصلی این مقاله است. متغیر نهادی، شامل متوسط شاخص حکمرانی بانک جهانی و مولفههای تعیینکننده آن شامل شاخص حاکمیت قانون، اثر بخشی دولت، کیفیت مقررات، ثبات سیاسی و فقدان خشونت، کنترل فساد و اعتراض و پاسخگویی میباشد. برای برآورد مدل از دادههای تابلویی برای سالهای 2017 - 1996 نمونهای از 131 کشور درحال توسعه و به روش حداقل مربعات تعمیمیافته[2](EGLS) و حداقل مربعات معمولی کاملاً اصلاح شده[3](FMOLS) استفاده شده است. نتایج نشان میدهد افزایش حکمرانی خوب کشورهای درحال توسعه باعث افزایش مشارکت این دسته از کشورها در صادرات جهانی کالاهای واسطهای میشود. در حالی که حکمرانی خوب در کشورهای مقصد بر صادرات کشورهای درحال توسعه تأثیرگذار نمیباشد. لذا اولویت کشورهای درحال توسعه برای توسعه جریان صادرات کالاهای واسطهای از طریق بهبود حکمرانی خوب، فراهم کردن بسترهایی جهت اثر بخشی دولت، کیفیت مقررات و حاکمیت قانون است. [1]1. کالاهای واسطهای (Intermediate Goods)، اگرچه یک کالای نهائی یک فعالیت تولیدی میباشند، اما این محصولات بهنوبه خود در دیگر فعالیتهای تولیدی بهعنوان نهاده به کار میروند. [2]. Estimat Generalized Least Squares [3]. Fully Modified Least Squares (FMOLS)