کارکرد بنمایۀ اگزیستانسیالیستی «آزادی» در استعارههای مفهومی فارسی یازدهم متوسطه
نویسندگان
1 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 کارشناسارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران
doi
چکیده
اگزیستانسیالیسم، مکتب فکری است که به دغدغههای بودن و هستن آدمی در جهان هستی میپردازد. از مؤلفههای نخستین و اساسی که این افق اندیشگی سعی در تبیین آن دارد، آزادی است. اندیشمندان این رویکرد اندیشگی، آزادی و مسئولیتپذیری انسان را در جهان زیستۀ خویش از اولین و مهمترین کارکرد آدمی در جهان بیرون و درون او میدانند. از آنجا که اساس تفکر آدمی در اندیشیدن به جهان خود، استعاری است، استعارههای مفهومی از مهمترین ابزار و محملهایی است که میتواند مؤلفۀ اگزیستانسیالیستی آزادی را در خود جای دهد. پژوهش حاضر بر بنیان رویکرد اندیشۀ اگزیستانسیالیسم به هستن آدمی و جایگاه مقولۀ آزادی در آن به متن مینگرد. نظر به اهمیت نقش و تأثیر کتابهای درسی، بهویژه استعارههای آن در ذهنیت و اندیشۀ خودآگاه و ناخودآگاه دانشآموزان، این نوشتار با روش توصیفی تحلیلی-تفسیری و با هدف تبیین و چگونگی کارکرد بنمایۀ اگزیستانسیالیستی آزادی به بررسی این درونمایه در لایههای زبانیِ رویین و زیرین استعارههای مفهومی کتاب فارسی یازدهم دورۀ دوم متوسطه میپردازد. بر اساس یافتهها، در متنهای گوناگون فارسی یازدهم به ترتیب سه استعارۀ مفهومی بنیادین «آزادی، مبارزه است»، «خدا، پادشاه جبار است» و «آزادی، مسئولیتپذیری است» خود را از میان لایههای استعارههای مفهومی دیگر آشکار میکنند. همچنین، مؤلفان کتاب فارسی و آموزشگران در یاددهی متنهای درسی این کتاب باید التفات ویژهای به درونمایههای متن درسی داشته باشند که سویۀ آزادی و مسئولیت آدمی را کمرنگ یا بر آن تأکید میکنند. آگاهی، نقد و گفتوگوی مؤلفان، آموزشگران و دانشآموزان بر این سویهها، راهی است برای پرورش ذهنیت خلاق و در نتیجه زیستن و هستنی آگاهانه و شکوفا.