بررسی نقش ویژگی‌های شخصیتی و تنهایی در پیش‌بینی نوموفوبیا

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 دانشیار گروه روانشناسی ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2020.292233.643376
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش ویژگی‌های شخصیتی و احساس تنهایی در پیش‌بینی نوموفوبیا در دانشجویان بود. روش پژوهش مطالعه حاضر، کاربردی و توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانشجویان دانشگاه پیام نور شهر زنجان مشغول به تحصیل در سال تحصیلی 97-1396 تشکیل دادند. نمونه پژوهش حاضر شامل 373 نفر (256 زن و 117 مرد) از این دانشجویان بودند که با روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای دستیابی به اهداف پژوهش از فرم کوتاه پرسشنامه پنج عاملی نئو (NEO-FFI)، مقیاس احساس تنهایی اجتماعی و عاطفی بزرگ سالان (SELSA-S) و پرسشنامه نوموفوبیا (NMP-Q) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین برون‌گرایی، دلپذیر بودن، روان رنجوری و احساس تنهایی با نوموفوبیا همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد (01/0>p)؛ اما بین گشودگی و نوموفوبیا ارتباط معناداری یافت نشد. همچنین نتایج نشان داد که ویژگی‌های شخصیتی و احساس تنهایی توانستند به‌طور معناداری 15 درصد از کل تغییرات نوموفوبیا در استفاده از تلفن همراه را پیش‌بینی نمایند. بنابراین، احساس تنهایی و برخی ویژگی‌های شخصیتی می‌توانند نوموفوبیا در دانشجویان را افزایش دهند.