پیش بینی حمایت خود مختاری معلّمان براساس عوامل ‌استرس‌زای شغلی با‎ میا نجی گری راهبرد های مقابله ای

نویسندگان

1 استادیار، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکدة علوم انسانی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدة علوم انسانی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

3 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.

4 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدة علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر پیش­بینی حمایت خودمختاری معلّمان برا­ساس عوامل ‌استرس‌زای شغلی با‎ میانجی­گری راهبرد­های مقابله­ای بود. روش پژوهش توصیفی و طرح پژوهش، همبستگی و از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعة آماری شامل همة معلّمان متوسطة اول و دوم مدارس دولتی شهرستان نور و چمستان درسال تحصیلی 99-98 به تعداد 636 نفر بود که براساس فرمول کوکران و با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه­ای، 240 نفر انتخاب شدند. برای گردآوری داده­ها از پرسشنامة معلم به عنوان متن اجتماعی ولبورن و همکاران (1992)، پرسشنامة عوامل استرس­زای شغلی اترو- لوپس و همکاران (2006) و پرسشنامة راهبردهای مقابله­ای کارور (1997) استفاده شد. تمام تحلیل­ها به روش مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که عوامل استرس­زای شغلی بر راهبردهای مقابله­ای و حمایت خودمختاری اثر مستقیم دارد. راهبردهای مقابله­ای بر حمایت خودمختاری اثر مستقیم دارد. همچنین، عوامل استرس­زای شغلی به صورت غیرمستقیم و از طریق راهبردهای مقابله­ای بر حمایت خودمختاری تأثیر می­گذارد. نتایج این پژوهش از نقش میانجی راهبردهای مقابله­ای در روابط بین عوامل استرس­زای شغلی با حمایت خودمختاری معلّمان حمایت کرد.