پیش بینی حمایت خود مختاری معلّمان براساس عوامل استرسزای شغلی با میا نجی گری راهبرد های مقابله ای
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدة علوم انسانی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدة علوم انسانی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر پیشبینی حمایت خودمختاری معلّمان براساس عوامل استرسزای شغلی با میانجیگری راهبردهای مقابلهای بود. روش پژوهش توصیفی و طرح پژوهش، همبستگی و از نوع مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعة آماری شامل همة معلّمان متوسطة اول و دوم مدارس دولتی شهرستان نور و چمستان درسال تحصیلی 99-98 به تعداد 636 نفر بود که براساس فرمول کوکران و با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای، 240 نفر انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامة معلم به عنوان متن اجتماعی ولبورن و همکاران (1992)، پرسشنامة عوامل استرسزای شغلی اترو- لوپس و همکاران (2006) و پرسشنامة راهبردهای مقابلهای کارور (1997) استفاده شد. تمام تحلیلها به روش مدلسازی معادلات ساختاری انجام شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که عوامل استرسزای شغلی بر راهبردهای مقابلهای و حمایت خودمختاری اثر مستقیم دارد. راهبردهای مقابلهای بر حمایت خودمختاری اثر مستقیم دارد. همچنین، عوامل استرسزای شغلی به صورت غیرمستقیم و از طریق راهبردهای مقابلهای بر حمایت خودمختاری تأثیر میگذارد. نتایج این پژوهش از نقش میانجی راهبردهای مقابلهای در روابط بین عوامل استرسزای شغلی با حمایت خودمختاری معلّمان حمایت کرد.