آزادی رسانه و وضعیت اضطراری در نظام حقوق بشر اروپا پس از یازدهم سپتامبر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
2 استاد گروه حقوق عمومی دواحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30465/cps.2018.4038چکیده
هر شخص این حق را دارد که تبادل اطلاعات نماید و با استفاده از رسانه به درستترین اخبارواطلاعات داخلی وخارجی وتحولات جهانی دسترسی داشته باشد. این تبادل اطلاعات و انتقال پیام در زمره حقوق بنیادین بشر میباشد. امروزه آزادی رسانه به یکی از موضوعات نظام حقوق بینالملل تبدیل شده است. در این مقاله با روش تحلیلی – توصیفی و نیز تا حدودی آماری و بررسی برخی آراء صادره از سوی کمیسیون حقوق بشر اروپا در چارچوب هنجارها، ساختارها و نهادهای حقوق عمومی به بررسی و تحلیل موضوع نقض آزادی بیان و رسانه در شرایط معمول و اضطراری در نظام منطقهای حقوق بشر اروپا با بهرهگیری از دعاوی مطروح، پرداخته شده است. باتوجه بهروند جهانی شدن و رشد فزاینده شبکههای اجتماعی و رسانهها و جامعه اطلاعاتی و روند جهان شمولی ارزشهای حقوق بشری مساله محوری تضمین حق بر آزادی رسانه بویژه در وضعیتهای اضطراری خصوصا بعد از حوادث یازدهم سپتامبر شایان توجه است. سئوال ما در این تحقیق این است که حق آزادی بیان و ابراز آن از طریق رسانه در شرایط اضطراری مطلق است یا خیر؟ در پاسخ به مقید بودن این حق در شرایط اضطراری علاوه بر رعایت ملاحظات مربوط به منافع عمومی با رعایت موازین حقوق بشری قابل اعمال میباشد.