فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جرم‌انگاری افتراقی خشونت کلامی، به‌ویژه با عنایت به ویژگی‌های بزه‌دیدگان خاص و آسیب‌دیدگی بیشتر آن‌ها از حیث جسمانی و یا روانی رخ می‌دهد. خشونت کلامی، به‌صورت گفتاری و یا نوشتاری و در قالب استفاده از الفاظ و واژگان توهین‌آمیز، افتراگونه، کذب یا مشتمل بر تمسخر و طعنه رخ می‌دهد. در ایران، این نوع خشونت تحت عنوان «توهین»، جرم‌انگاری شده و رویکرد افتراقی در باب ممنوع‌انگاری آن وجود ندارد اما برخی دیگر از کشورها مانند انگلستان به‌ویژه تحت تأثیر اسناد بین‌المللی، علاوه بر مصادیق توهین عام، با رویکردی خاص، خشونت کلامی را نیز به‌صورت مستقل و خاص و به‌صورت افتراقی جرم‌انگاری کرده‌اند. هدف در پژوهش حاضر، بررسی مفهوم خشونت کلامی و جلوه‌های جرم‌انگاری افتراقی این نوع خشونت نسبت به بزه‌دیدگان خاص در حقوق کیفری دو کشور ایران و انگلستان است. نوع پژوهش حاضر، بنیادی، رویکرد آن، توصیفی- تحلیلی، روش انجام آن، مطالعه کتابخانه‌ای و ابزار گردآوری اطلاعات در آن نیز فیش برداری است. نتیجه حاصل از پژوهش حاضر این است که جرم‌انگاری افتراقی خشونت کلامی نسبت به بزه‌دیدگان خاص، به‌طورمعمول، به‌صورت تشدید مجازات مرتکب و یا عدم شمول نهادهای ارفاقی نسبت به مرتکب جرم، عملی می‌شود که حقوق کیفری انگلستان در این راستا گام برداشته است لیکن حقوق کیفری ایران، چندان به این امر نپرداخته است.