حریم اطلاعاتی و منع افشای آن در فرایند دادرسی کیفری در ایران و انگلستان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی، حقوق کیفری و جرم‌شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران.

2 دانشیار، گروه آموزشی حقوق جزا و جرم شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران. (نویسنده مسؤول)

3 دانشیار، گروه آموزشی حقوق جزا و جرم شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران.

doi
10.22034/jccj.2024.430993.1447
چکیده

حریم اطلاعاتی و منع افشای آن در فرایند دادرسی یکی از مهم­ترین وجوه حریم خصوصی است. بدین­جهت، دولت‌ها در راستای تضمین آن حمایت­های حقوقی و کیفری به­عمل آورده و نقض آن را رفتاری مجرمانه تلقی می­نمایند. احترام و تضمین حریم اطلاعاتی در پرونده‌های کیفری با توجه به اهمیتی که در نتیجه دادرسی دارد در هر دو نظام کیفری ایران و انگلستان پیش‌بینی شده است. این تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی بوده که از منظر هدف؛ کاربردی می­باشد. روش تحقیق نیز اسنادی کتابخانه­ای است. یافته‌ها بر این امر دلالت دارد که در هر دو نظام کیفری انگلستان و ایران، حریم اطلاعاتی به‌عنوان یکی از وجوه مهم حریم­ خصوصی مورد توجه قرار گرفته و راهکارهای متعددی را برای حمایت از حریم اطلاعاتی و منع افشای اطلاعات پرونده پیش‌بینی شده است. محرمانه بودن تحقیقات مقدماتی، قرار عدم دسترسی به پرونده، دادرسی غیرعلنی، عدم افشای هویت شهود (و در برخی از موارد هویت بزه­دیده)؛ ممنوعیت و محدودیت ضبط صدا و تصویر از جریان دادرسی کیفری و ممنوعیت انتشار تصویر و مشخصات هویتی از جمله مهم­ترین جلوه‌های و مصادیقی هستند که در قوانین ایران و انگلستان در راستای منع افشای اطلاعات در فرایند دادرسی‌های کیفری پیش‌بینی شده‌اند.